Skip to main content

Dark side of the Porsche


NAPIGTAL marahil sa tangkay ang bungang pinapapak ng bayakan… pumatak sa bumbunan ng pauwi nang suray na lasing, nasapian sa todo tungga ng marka demonyo’t masayang huntahan, inabot ng hatinggabi sa daan…

Dinakot ang bilog na bungang dumikit sa ulunan… inamoy… sobra sa hinog na tsiko, biniyak… isinubo ang kalahati, nginata… sumigid hanggang bituka ang tamis. Akmang isusubo ang nalabing kalahati sa palad, napatingala sa malabay na sanga ng puno… mangga… may humahagikgik doon na aninong kanlong ng mga dahon… tsiko ang nalaglag... mula punong mangga…

Inaninag niya ang hawak na kalahati ng bunga sa palad… malagkit na himaymay ng naligis na damo… malinaw ang nakatambad na hawak: tae ng kabayo!

Dagundong ng kulog ang hagalpak ng halakhak ng dambuhalang anino na ikinukubli ng mga dahon, nakalupasay na may anyo ng tao at kabayo…

Such an eerie pony for my thoughts from a childhood spent in a gentler, more pastoral precincts of Paltok in Quezon City… long gone.

Nahasikan ng asin ang paligid ng tutulugan namin ng kasamang anak… saka maghahasik pa rin ako ng sunod-sunod na dalangin sa magdamag, Viernes Santo… nasa pampang ng ilog, kabilugan ng buwan sa tuktok ng Bundok Makiling, naglalaro ang mga kung anu-anong hugis paru-paro sa mga sanga ng punong balite na nakalilim sa aming mag-ama… basic biology tells me butterflies— they don’t giggle in impish delight-- are diurnal critters, what’s there to pollinate in the dead of night among gnarled boughs of a banyan?

Nakatalungko, nagmamasid sa paanan ng isa pang balite sa kabilang pampang ang anyong kalahating tao, kalahating kabayo… ni hindi nangahas lumapit sa ‘min… iba talaga ang bisa ng asin… at kabilang sa mga isinaulong dalangin ang pipinsala sa tao, engkanto, kapre… tikbalang.

Dapat lang iligpit ang mga gunggong— endangered species of such unfathomed dimensions, say, tikbalang ought to be conserved… they represent an untapped storehouse of dark wonder, of the dim adytum of human psyche, of knowledge yet unknown.

Kapwa bukas ang tercero ojo naming mag-ama… nakikita namin sila.

Teka, “mangingibig sa kabayo” or lover of equines ang tahasang katuturan ng “Pilipinas,” how would an apocalypse turn out if the mounts of the Four Horsemen don’t show and trot through?

Idagdag pang isinilang ang inyong imbing lingkod sa Taon ng Kabayo noong 1954— that makes me a Horse kaya talagang nakahiligan ang kumabayo dahil nga lover of equines ang katumbas ng Pilipinas… that’s a plurality of lovely mares and comely nightmares kaya laging mayroong hiya, hiya, hiya… mula puwerta hanggang rekta, tigidig-tigidig-tigidig…

I would have wished the current tenant of Malacañang not to succumb to the dark side of the Porsche… mas astig kung meron siyang kinakabayo.

That would have neighed truer to his self-ascribed sobriquet, P’Noy.

Isipin na lang kung magilas siyang nakasakay sa mola, kumakayog mula Times St. hanggang Malakanyang… kasabay ang mga alalay na sakay din ng kani-kanilang kabayo… kahit sa bangketa na lang dumaan, hindi sagabal sa daloy ng ibang sasakyan.

Guaranteed one horse power engine per equine that packs a mean kick in the teeth of oil multinationals… hey, grassoline is a lot cheaper than fossil fuels.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN