Skip to main content

Usapang aso

ASONG umaawit pala ang talagang dapat itawag sa lahing asokal. Pinahiran natin ng konting pulot-pukyutan sa pangalan. Kumukuyog sa pagsalakay. Pero may katangiang hihimas sa panlasa.

May mga sinaunang paniwala mula India na ang mukha, leeg hanggang dibdib ng aso ay sumasagisag sa araw. Gabi naman ang sinasagisag ng nalalabi pang bahagi.

Daloy ng maghapon at magdamag ang tahasang sinasagisag ng aso.

Sa maniwala’t hindi, nababawasan daw ang marumi’t karumal-dumal na karma ng sinuman tuwing magpapakain siya ng aso.

Hindi na ako nagtataka kung bakit madalas na matokang magpakain ng aming mga potsosoy—‘yun ang term of endearment namin sa aso—si Ama. Tiyak na nagtutungkab ng kahindik-hindik na karma.

Umiiral pa rin ang isang paniwala na inangkat mula India. Maging ang mga dakilang guro at mga anghel ay nagkakatawang-lupa sa anyo ng aso.

Iba naman kasi ang paniwala sa ating lupain. Nag-aanyong aso daw ang asuwang—pero halata pa rin dahil kakaiba ang laki, tila nagliliyab ang lisik ng mata, karaniwang itim ang kulay ng balahibo, madalas na naglalaway habang nakasungaw ang hilera ng pangil.

Maaari raw makipagtalastasan sa inyong aso sa ikawalong araw ng paglaki ng buwan. Paliguan. Bigyan ng kanyang paboritong pagkain na may kasamang kasoy. Suubin din ng insenso. Ano’ng malay natin kung espiritu pala ng sinumang dakilang guro o kaya’y anghel ang nagkatawang-aso’t naging alaga ng inyong pamilya?

Pansinin na aso ang turing sa sarili ng mga paring Dominicans. Domini canis o dogs of God. Kapag binaligtad nga ang baybay ng dog, god. Aso rin ang turing sa sarili ng mga Muslim na Sufi na naghahabi ng mga marikit na alpombrang lana. Baka magulantang pa tayo sakaling ibunyag ng ating alagang aso ang kanilang inililihim na anyo.

Sakaling isa palang monghe mula Belgium ang alaga, baka maturuan pa ang amo ng paraan sa mahusay na pagtimpla ng masarap na beer—mga monghe doon ang gumagawa ng pinakamasarap na beer sa buong mundo.

Kung isa palang Sufi ang alaga, baka maibahagi sa amo ang mga lihim na aralin at pamamaraan ng mahika. Mga gurong Sufi kasi ang nag-iingat ng mga ganoong lihim.

Marami nang sumablay na akala. Inaakalang amo ang nangangalaga sa kanyang alagang aso. Ni hindi sasagi sa isip na taliwas pala. Aso pala ang talagang nangangalaga sa kapakanan ng amo.

Nilapitan ka ng aso mula sa kanan? May makakamit kang tagumpay ang inihuhudyat nito.

Nakita mo siyang may kagat-kagat na pagkain? May makakamit kang pakinabang ang tahasang pahiwatig nito.

Marami pa marahil na lihim at hiwaga na mauungkat at masisiwalat kung masinsinang makikipagtalastasan ang amo sa kanyang aso.

Comments

Popular posts from this blog

Lagay ng panahon

PAGLALAKBAY ng kalakal at balana, pangisdaan at pagsasaka—sa mga marahas na pihit o mahinahong usad ng panahon nakasalalay ang mga ito.

Hindi mga larong pagsusunugan ng utak o taltalan sa Facebook ang may pinakamalaking bulto ng naghahalungkat sa Internet— lagay ng panahon ang talagang inaalam… ‘hirap kasi sumalunga sa buhos ng unos lalo’t sa bahaging bundok maglilipat-puno o pananim… ‘hirap magpalipad ng saranggola o kahit barko sa halihaw ng bagyo.

Hindi naman pala dapat umasa sa PAGASA—mas asenso pa nga ang “Eat Bulaga” na may domestic satellite para maikalat at ipaalam saanmang lupalop sa Pilipinas at kanugnog na mga bansa ang wasiwas-balakang at yugyog-niyog ng EB Babes… aba’y makikita halos araw-araw na binabayo yata ng bagyo ang mga naturang tagasayaw.

Kaya naman mas tinatangkilik, marubdob na sinusubaybayan ng mga miron saanmang kuyukot at kili-kili ng bansa ang naturang palatuntunan kaysa maayos na paglalakbay, pangisdaan at pagsasaka.

Kaya naman dumadagundong ang katkat ng alipu…

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Ayungin-- comfort food

PAMBIHIRA na ngayon ang makasumpong ng ayungin o lukaok (Therapon plumbeus) sa palengke. Pambihira--kapag nakatagpo ng ayungin para na ring nakatagpo ng matino’t matuwid na tao na nakaluklok sa gobyerno.

Nagmula man sa tubig na tabang, tabsing, o alat, bihira nang makahagilap ng ayungin o silver perch. Palatandaan kasi ang malinamnam na isda na tahasang malinis, halos dalisay ang tubig na pinagmulan nito. Kakayanin ng dalag, tilapia, talandi, biya, gurami, bangus at hito na mabuhay sa maruming tubig—na dagliang lilipol sa kawawang ayungin. Saan bang lupalop ng bansa meron pang lubluban ng tubig na nakaligtas o nakaiwas sa polusyon at pagsalaula?

Pintor-manlililok na Manuel D. Baldemor ang nag-alok sa akin ng ayungin. Hindi talaga ayungin. Anyo na lang ng ayungin ang inialok. Sabi nga’y visual food for thought. Binitad o nakatuhog na tila mga talulot ng bulaklak sa tuhugang tilad na kawayan. Masining na nakabukadkad sa bilao, nakasalampak na anyo sa papel. Hindi na mapapatakam ni magl…