Skip to main content

Gantimpagal, gantimpala

IBA ang kunat ng kawayan kung ihahambing sa tibay ng laman—28,000 PSI sa kawayan o ganoon karaming libra ang kailangan para bumigay ang isang pulgadang parisukat ng kawayan. Mas matibay pa nga ang kawayan kaysa bakal na bibigay kapag tinuunan ng 23,000 PSI. Tila tangkay ng kangkong ang buto ng tao, lasog sa isang PSI lang. Paano na lang ang malambot na kalamnan?

Samantala, hindi dapat lumabis sa 30% ng timbang ng tao ang bigat na dapat niyang balikatin nang matagalan. Kung 100 libra ang timbang, sapat nang 30 libra ang ihahapit na bigat ng dalahin sa likod o balikat. Panganib na sa kalusugan kapag pilit na babalikatin ang labis na bigat na unti-unting ngangatngat, dahan-dahang gugutay sa mga himaymay ng laman.

Maglalaro sa diwa ang ganitong tuusan tuwing magugunita ang pagsalok ni Ama ng tubig noon para sa araw-araw na pangangailangan. Mahigit sa 2/3 na bahagi ng utak ay tubig. Higit sa 2/3 na bahagi ng katawan ng tao, tubig din. Higit sa 2/3 na bahagi ng daigdig, tubig pa rin! Tatanim nang tuluyan sa utak ang 2/3. Tuldok muna saka 666… Kakila-kilabot na sakmal ng mga bilang ng Halimaw!

Sandosenang 26 na kilong balde para punuin ang isang tuong sa araw-araw. Kilo. Hindi libra. Halos 60 libra ang katumbas ng 26 na kilo. Walang pinsala sa kalamnan at pangangatawan kung 200 libra ang timbang ng magbubuhat ng 60 libra. Pero 120 libra lang daw ang bigat ni Ama.

Sandosenang pabalik-balik mula iniigibang poso hanggang bahay na may isang kilometro ang layo. Pumapatak sa sandosenang kilometrong haba ng lakarin. Araw-araw!

Tiyak na naliligo sa pawis at humahagok sa pagod si Ama matapos ang ganoong tatlong oras na penitensiya bawat umaga. Kapag nasumpungan na may magpapasalok, kikita nang konti. P24 kapag nakapuno ng isang tuong, papatak na P720 sambuwan.

Hindi na nga ako umaangal na matokahan sa pagbabayad ng tubig sa aming bahay. P500 lang nga sambuwan. Walang kahirap-hirap ang pagpihit sa gripo para magkatubig.

Meron daw gantimpagal o sukli sa kanyang pagod. Ituring na gantimpala. Damang-dama raw niya ang sagitsit-bulwak-buhos ng endorphin o ang tinatawag na happy hormone sa kanyang utak. Maluwalhati raw ang pakiramdam niya matapos ang bawat igiban. Very refreshing daw. Parang walang kahulilip na kaligayahan—na hindi matatawaran ni mababayaran. Endorphin din nga pala ang bumubulwak sa utak sa kasukdulan ng umaatikabong barukbukan!

Iyon daw ang lihim ng mga Dominikano at Trappist monks na limang oras sa araw-araw na isusubsob sa walang puknat na gawain ang katawan. Ganoon daw ang talagang mataimtim na dasal.

Sabi nga nila: Orare est laborare, laborare est orare. Gawain ay dalangin, dalangin ay gawain.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN