Skip to main content

BLOWN JOB OPENING


I'd rather go between a maiden's both legs opening than have a go into dubious job openings.

MAGHUNOS-DILI muna, katotong Willy Valdez… bago ituloy ang binabalak— a first of its kind in world’s annals of crime, elevator hijacking!—upang itorotot sa buong Pilipinas na ang mga tulad mong lampas edad-50, hindi na dapat mangarap na tatanggapin pa sa trabaho.

Aba’y batikan ka na rin naman sa racket science at pakikinabangan ang ganyang kakayahan… napakaraming korporasyon ang may dirt-poor, if not downright miserably destitute image problem. Parang taong-grasa na nanlilimahid sa libag, wala namang kalibog-libog.

Kailangan nila ang mga dalubhasang kagaya mo… para ipaglubluban sila sa dagat ng deodorant… at banlawan sa swimming pool ng pabango.

Nakalkal ko ‘to sa JobOpenings.ph, dalawang puwesto ang bakante sa International Container Terminal Services Inc. sa Port Area, Manila… public relations assistant, public relations officer… aba’y mas mahirap pang humarap sa mabotehang usapan kaysa pumapel sa ganyang gawain.

Astig na kompanya, ‘di ba? "Established by Filipino businessman Enrique K. Razon whose family has been managing harbors in the Philippines for three generations... incorporated on December 24, 1987... cited by the Asian Development Bank as one of the top five major maritime terminal operators in the world."

Astig din ang kanilang proyekto sa Isla Puting Bato, kalapit sa alingasaw ng Smokey Mountain sa Tondo, Manila… nakapagtambak na pala ng 12-ektaryang lupa sa Manila Bay nitong nakaraang dalawang taon… pero ni hindi ipinaalam sa Manila City Hall!

That’s a PR—oblem… kailangan ng community relations specialist, kailangan ng PRoblem solver… kaya naghahagilap ang ICTSI ng “public relations assistant, public relations officer.” That’s something right up your alley.

Naamuyan kasi ng Manila City Hall ang singaw-alingasaw.

Kahit pisong duling hindi nagbabayad ng buwis at iba pang mga kailangang bayarin ang ICTSI sapul masimulan ito, ayon kay Manila Vice Mayor Isko Moreno, na “nakatimbog” sa ginawang “panggugulang” at “katusuhan” ng kumpanya.

Tuso man ang matsing, unggoy pa rin… gusto pang palabasin na karaniwang tambangan o 12-hectare berths ng mga barko ang kanilang ginagawa doon.

Kung hindi ba naman talagang hambog ang kumpanyang ito, ayon kay VM Moreno, aba’y daig pa pala ang Amerika sa ginagawang pagdedma sa kapangyarihan ng mga pinuno ng lungsod.

“Kung ang U.S. Embassy nga na may ‘sovereign status’ nagpapaalam sa amin sa tuwing may itinatayong mga gusali sa loob ng bakuran nito, bakit naman ang ICTSI, hindi man lang ito magawa?” ani VM Isko.

P’reng Willy, mukhang hindi lang public relations officer or assistant ang magiging trabaho mo sa ICTSI… baka gawin kang Ambassador Plenipotentiary of the Secessionist Republic of ICTSI in Isla Puting Bato… job title pa lang, talagang tindi ng dating.

H’wag nang mag-atubili at magpatumpik-tumpik… kailangang kailangan ng ganitong kumpanya ang mga pusakal, este, batikang kagaya mo…

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN