Skip to main content

Aubade, angelus, isha


Yoni-lingam configuration in the aroid lily.

“… bring on an assortment of characters to weigh the word and show me its meaning in my own life.”
Ray Bradbury


MAAARI nang ipasok sa aklat ng mga patay na dalangin o Necronomicon ang mga salitang ito— so effete and out of fashion, largely unused and unheard of these days digital—(1) aubade o pagbati sa bukang-liwayway, dalangin ng pasasalamat; (2) angelus o orasyon, paglilimi at dasal na naman sa takip-silim kasabay ng mga butiki, kuliglig at karag, at (3) isha, dasal na naman bago humimlay, tiyak may sahog pang umaatikabong hikab tulad ng kay Datu Unsay Ampatuan, pwe-he-he-he!

Hindi naman siguro manghihina—seven days without prayer makes one weak—kundi manghihinawa… hindi na kasi uso. Nakasuksok na sa kung saang libingan ang mga ganitong gawi, pero kapag may pagsuyo… hugot-suksok, hugot-suksok, hugot-suksok pa rin para may maluwalhating kinalalabasan.

Nanghilakbot muna saka sinabi sa ‘kin ng isang guro na pinakialaman daw ng isa niyang pamangkin ang kanyang Necronomicon… binasa raw nang malakas ang isang dasal… sinagpang ng maamong aso, naulol siguro nang makarinig ng patay na dasal… Kibit-balikat lang sa kuwento, canine hearing is nearly two dozen times keener than a human’s and we’ve been torturing canines with pyrotechnics noise at every year-end— so let sleeping dogs lie just like one Gloria and her running dogs

Teka, dapat na kilatisin muna’t iburol, paglamayan ang mga katagang ibabaon sa aklat ng mga patay na dasal.

Katunog sa mariing bigkas ng namayapang Odette B. Alcantara, oh, bahd—ang sama!—ang bigkas sa aubade… katumbas ‘to ng sadhana sa Sanskrit, “disiplina” ang katuturan… makakalkal ang bio-pic ng isang dating Pangulo ng bansa, “Iginuhit ng Tadhana,” Written by Destiny… mabubungkal din, “Sa ikauunlad ng bayan, disiplina ang kailangan.”

Sadhana = sa (all) + dhana (blessings).

Tsk-tsk-tsk…’kakapanghinayang ibaon sa libingan ng mga patay na dasal ang lahat ng biyaya…

Entonces, kahit na kay O-Sensei Morihei Ueshiba, ama ng aikido… sa kanya napulot ang aubade, magtitiis na lang ipagpatuloy ang ganoong gawi sa bukang-liwayway… para kahit naghihingalo, masalinan ng katiting na hininga.

Umaarangkada na ang prime time TV sa pagsapit ng angelus o orasyon… talagang makikipagpaligsahan ang usal-dasal sa tungayaw, tilian, at sigawang ikinukuskos ng soap opera, pero mas gusto kong isalaksak sila sa washing machine.

Sablay pala ang sabi si Henry David Thoreau, “men lead lives of quiet desperation,” aba’y mas makapal pa sa libag at dumi ng taong-grasa ang ingay na umiilandang sa prime time… para maiba lang, tuloy pa rin ang pagdaraos ng orasyon— kasintunog kasi ng oras-oras, rasyon… eh, pandalas na maidasalsal, “give us this day our daily broad…”

‘Yun ang sapak na pagkain sa araw-araw, gabi-gabi, cholesterol-free, non-fattening, and gives copious jolts of oxytocin, the happy hormone… but this diet can only be enjoyed by those with members of good standing, mwa-ha-ha-haw!

Isha muna bago matulog, mahal.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN