Thursday, December 30, 2010

Web log entry #152

SANA ay Amihan ang kanyang pangalang
Ambon ng hininga sa sinapupunan…
Binhing isinudsod ng sulo sa guwang
Dinilig ng tala, ng tula at tanglaw…

Sana ay Amihan yaring isiniksik
Ng titis sa liyab ng labing pusikit…
Pagsuyong dumampi kagyat ding umalis...
Hindi nagpaalam ang lintek na paslit!

No egret (it’s a stork?) or regret. What’s done is done—do some more… there’s something of a must-do in karatedo echoing there, “Learn. Then learn some more.” H’wag tatantanan ang salin-kaalaman sa diwa’t laman. Hindi kasali sa ganitong tagubilin ang gunggong.

Nananalig naman tayo Fetalino, Garafil, Gene de Leon, Paul Gutierrez, Willy Valdez at Baun saka iba pang katoto-- “man proposes, God disposes”… kaya kalimutan ‘yang mga resolusyon na abot-kayang pipitpitin, pipilitin at pipilipitin sa 2011… Sabi nga: “There's too much resolution pollution and too little self-appreciation.

“Walking among trees can make you famous,”
dagdag pa ni feng shui counselor Kathryn Webber… kaya dapat na dalasan ang pasyal sa lilim ng mga punongkahoy… pero naipagpaliban ang paglilipat ng ilang binhi ng paminta, pili, atemoya at dayap sa tinutuluyang lupalop sa Falar, Bolinao, Pangasinan… hindi pa kasi handa sa mahabang biyahe ang mga binhing paminta.

History is what’s done. Destiny is what’s to be done…

Want to swallow a feel-good wallow? Look back at what you’ve done, uh, that’s a decade that just went…
at kung nagpalaki lang ng bayag sa kapuputak—todo ngawa walang gawa-- sa pagdaan ng mga panahon at taon, tiyak na elephantiasis at kung anu-anong kumplikasyon ang kalagayan ngayon ng gunggong.

Craving for a bracing plunge? Look ahead at what you challenged yourself doing.

At tala-talaksan ang mga naghihintay na punla ng iba pang puno na ililipat sa iba pang lupalop… nakatakda ngang pangasiwaan, pangalagaan ng inyong imbing lingkod sa 2011… balik sa paglulupa at racket science, astronomy and agronomy stand out in the agenda for the Year of Chemistry.

Ika-152 sulatin ‘to na isinilid sa aking web log… napakalayo ang agwat sa mga taon ng dekada 1980 ng pambubulahaw sa mga kalapit na bahay sa walang humpay na tikatik-ulan ng mga aserong teklado ng makinilya, walang pinipiling oras maghapon at magdamag sa pagbuno sa mga sulatin sa papel… P0.10 bawat kataga ang bayad noon… yeah, a word at ten cents worth… with so much noise and racket swilling out of a Triumph typewriter which I have kept like a priceless relic of halcyon days… a pile of prizewinning writings were trotted out from that contraption.

Mga simoy ng amihan na dumating sa yugtong iyon ang mga supling, pawang karugtong ng hininga… getting by on ten cents worth a word borne of wits, ways and wiles in tempered steel clacking away at all hours.

There’s not much noise but still a lot of racket banged out of my desktop these days… Standard pay’s now P2.50 a word… and a lot of racket to be made.

Still at it with
karatedo… the kuro obi rank was earned sometime in the 1960s… So I have learned, then I learned some more. Knowledge doesn’t take up too much space… just a narrow ledge, a sharp edge in knowledge to gingerly tread through.

Have earned, earned some more, will earn a lot more.

There’s no new year, only a continuum of time— so make the best of time to stand the test of time.

No comments: