Monday, December 27, 2010

Uli-uli

INALIS ng bubot na dilag lahat ng saplot sa katawan, buong tiwasay na humarap, tuksong inihahandog ang alindog sa kanyang panginoon… pero walang tutusok sa tukso, ni hindi na tumindig ang balahibo sa katawan ng amo…

Tagpo ‘yon sa pelikula, Novecento… pero may palusot ang kausap hinggil sa kanyang milyonaryong kanayon… hindi na nito kailangan pang magpunta sa doktor… doktor na ang nagtutungo sa kanya… paulit-ulit na bayaran sa konsultasyon, hindi gamutan… ‘yung tinatawag na pamamahala na lang sa samut-saring sakit, ailment management

Nagbigti na lang ang hindi makasabsab na panginoon sa sabsaban. Humahalakhak na iniwan siya ng naghahandog ng alindog. Mutya na may kutya. Kahit kasi saksakan ng milyong halaga ng botox ang singkapan, hindi na titigasan… pero nanigas sa wakas ang buong katawan… rigor mortis.

Nagsimula na rin ang end organ damage sa milyonaryong taganayon… isa-isa nang nalalaspag, pumapaltos ang iba’t ibang sangkap ng katawan—atay, lapay, bato, utak, puso… pinakamasaklap ang panlulupaypay ng nakalaylay sa pagitan ng hita… hindi na titikas, kakanta ng pambasang awit sa Pilipina.

Tala-talaksan naman ang kanyang natipong pera… ubrang magtampisaw o maglublob doon habang isinasangguni ang nararamdamang pagguho ng katawan.

Oo na, marami nga siyang pera.

Naisalpak na minsan sa Facebook account ang ulat ukol sa mag-asawa, nanalo sa lotto ng higit sa $11 milyon… ipinamigay halos lahat ng napanalunan… wala na raw kasi silang mapag-uukulan ng ganoong halaga kundi pambayad sa chemotherapy… terminal stage cancer… pamburol at pampalibing na lang ang kasunod na bayarin.

Two-bit sense… two cents worth…

Gano’n at gano’n lang ang bubungkalin uli at uli… isasalang ang utak, diwa’t katawan sa walang humpay na halungkat. Magkukuwento. Magkukuwenta.

Pero kailangang bigyan ng puwang ang ganitong pamamaalam ng isang yugto ng panahon… kahit kaunting pagninilay… kaunting tiwasay na pagpanday…

Makapaghanda ng kinilaw na kuyom—sea urchin ceviche—na matutungkab sa mga singit at kili-kili ng bahura… P400 ang nalagas sa bulsa sa iilang pirasong kuyom na pinulutan minsan, wala na ang tukso ng tabsing at alat-asim ng labia minora sa nalantakan… hindi na kasi sariwa, pati kulay namumutla.

Baka masalang na naman sa pananalapang ng kurita… magdamagang lakad-galugad sa mga luong habang nilalamutak ng yelong amihan ang katawan, sinisigid ng alat-dagat ang kalamnan, nakatutok ang mata sa lansi’t linlang ng mapusyaw na liwanag na ididilig sa pisngi ng tubig-alat….

Muling mag-aayuno… fasting… “The body needs fasting periods to stay healthy. A body that is provided with food too often gets caught up in the maelstrom of a lack of exercise, obesity and ultimately diabetes.”

Key switch player: “Foxa2, a protein that makes sure other genes are activated and converted into proteins. Foxa2 is found in the liver—nudging arson on fats-- and in two important neuron colonies in the hypothalamus -- the region of the brain that controls the daily rhythm, sleep, intake of food and sexual behavior. Reins for Foxa2 activity is insulin, in both the liver and the hypothalamus.”

There’s dearth of insulin and Foxa2 goes hyper during fasting. In the brain, Foxa2 helps the formation of two proteins: MCH and orexin-- messenger substances that trigger spontaneous movement. (That partly explains why cartwheels and such whirls including an eddy of Kama Sutra positions work best while in a fast.)

2011 is Year of Chemistry.

No comments: