Skip to main content

Sulak ng bibig...

“WORDS, bearer of significance, have consequences.”

Kulang pa yata ang itinakal na bugbog ng napikang mambobola sa miron na inakala yatang may karapatan nang manghalihaw ng tungayaw at kantiyaw ang kahit sinong kayang magbayad ng P1,000 yata sa ringside couch for any couch potato.

Babakas kami ng simpatiya sa mambobola.

Karaniwang miron lang po ako, suwerte nga na payag ang game officials na tumutok nang malapitan sa aksiyon. Pero mas hiyang pagtutok sa mixed martial arts—karatedo, muay, taekwondo… tipid na tipid makakuha ng kill point kaysa tambakan ng basketbolahan, meron pang graceful, easy animal poetry in motion.

May panahong pinatutok sa PBA. Pero sa tatlong yugto ng laro, tunggaan kaming umaatikabo ni Mr. Fernando Dalupan sa Alibangbang o Bamboo City… sa fourth quarter na lang magmimiron… at susulat ng ulat… engagement is not required of a spectator—kahit pa ang binobosohan ay umuusok na pakikidaupang-ari ni Dr. Hayden Kho o paulit-ulit na pagbasura sa impeachment complaint sa nakaluklok na Numero Unano…

Sabi nga: sulak ng bibig, kabig ng dibdib—na ang katuturan nga’y kung imburnal ang nasa puso, tiyak na ibubulwak ng bunganga na masansang kaysa halitosis. Kung lalim ng Marianas Trench o Philippine Deep ang taglay ng dibdib, tiyak na matining at nakatikom ang bibig… aba’y why speak unless you can improve a silencer-fitted Beretta pistol…

Kaya nga sinasalpakan ng silencer para kahit bumagal bahagya ang muzzle velocity ng ibubugang tingga, hindi naman nakakabulahaw na ingay ang malilikha. Walang iskandalo—speak softly but carry a gun or a pair of scalpel-sharp fan knives may do similar mayhem. Ang taong dakila, tinitimbang bawat salita.

Kahit naman yata sa stockholders’ meeting ng alinmang korporasyon, hindi karapatan ng sinumang may limpak-limpak na sosyo na mambalahura;t mang-alimura sa kasagsagan ng pulong. Hindi na kailangang ipagduldulan pa ang tinatawag na pitagan. Respect. Respect which springs from a sense of self-worth, often conveyed as benign contagion to others. ‘To gusto ko sa martial arts— may required etiquette kahit sa kaldagan.

‘Yang mahilig sa kutya at kantiyaw, tiyak na walang galang sa sariling pagkatao… bagsak ang tingin sa sarili… gusto lang ipagkalat at mahawa ang iba sa taglay na sakit… eh gaya niyan, sakit ng katawan ang inabot.

Advertising vehicle lang naman ang PBA team para mahimok ang taumbayan na tangkilikin, halimbawa, ang produkto ng Hamburger King… mas ligtas na hindi mapipika’t bubuwelta ang kakatkatan ng kutya’t tuya kung bibili ng hamburger—doon ibunton ang ngitngit sa mundo’t sandamakmak na insecurities sa sarili… matapos manggitata ang walang kamuwang-muwang na hamburger sa mahirap masikmurang insulto, lantakan… isalaksak sa tiyan hanggang masipsip hanggang himaymay ng laman ng katawan ang ibinuhos na basbas o blessing sa hindot na hamburger… para mapatunayan ang matagal nang itinuro ng aking gurong mangkukulam na may kakaibang bisa ang mga katagang tumataga… tiyak na mamimilipit sa sakit ng tiyan, angina pectoris, heart burn at kung anu-ano pang hindi maipaliwanag na hapdi’t sintomas. Kahit hamburger lang, babalikan ka niyan.

Sige na, garapal sa dumi sa laro ang manugang ni Mr. Bert Lina… pero sila-sila na lang ang magkasakitan at magpaduguan sa larangan ng kanilang laro, aba’y lantad ang dumi nila sa paglaro… sana ganoon ang congressman namin na nababalian, nagkakalasug-lasog ang katawan sa salpukan sa Kamara… saka ipapakita rin sa balana ang maraming maruming diskarte sa laro, na taumbayan ang tiyak na mamimilipit sa sakit… nagiging pinaiiral na patakaran ‘yung paglalaro nila… matagalang sakit at pasakit sa mas maraming tao.

Gulpihan sa basketbolahan? Baka that’s entertainment raised to the next level, it’s an advertising hoopla!Asenso ang couch potato—naging mashed potato.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN