Skip to main content

So what to think

SARAP sigurong sampigahin sa bumbunan ‘yang mga guro ng anak mo, ‘tol… para matauhan. Gano’n din naman ang karamihan sa mga naging guro natin. It’s likely they haven’t learned to learn.

Kaya yata may nagpasaring, “Those who can, do; those who can’t, teach.”

Umaasa’t umaasam tuloy sa mabubuklat na mga kuntil-butil sa mga aklat… it’s imparting a scheme so devious on what a kid’s mind ought to think… what’s and whatnots galore.

I’d rather have how to think… ‘Yun ang diskarte ng nabanggit na dito. Neuro-linguistic programming. NLP-- to speak in a language of the mind.


Kahit madalas o madulas (malaswa-- tumutukoy sa mga gulay na mayaman sa lutein, vitamin A, C and minerals na tinimtim sa tuyong tagunton, binudburan minsan ng durog na sitsaron at sinabawan ng katiting na hugas-bigas) ang ibinubukakang sulat sa pitak na ‘to, talagang mga bumubukadkad na diwa ng kabataan ang inaasinta… there’s profound sense of nurturing responsibility to my readers.

I’d rather have their minds in glowing arousal.

Paano ba mag-isip si Dr. Jose Rizal… si Kim Woo-choong, Albert Einstein, Nikola Tesla, Johannes Kepler, George Washington Carver, Bodhidharma, Li Chi-yuen, Zhuge Liang, Sun Tzu, Wang Xiang-zhai, Musashi Miyamoto, Kung Fu-tse? (An’dami kong sinakyan, hinahangaan na hindi naman mga artista.)

Puede namang tularan ang pamamaraan nila sa pag-iisip… at gano’n ang simpleng diskarte ng guro… hindi magtututuro ng kung anu-anong daan… tiyak na matitiyanak, makikipagtaltalang walang katapusan ukol sa dating daan at tamang daan.

Hindi daan kundi paraan.

Not what’s and whatnots to think, just the simpler how to think
… kasama nga ang kalibugan sa whatnots-- hindi raw dapat pag-ukulan ng isipan.

Gano’n ang buod at ubod ng natumbok ni John Brockman: "Value is in activity. A total synthesis of all human knowledge will not result in fantastic amounts of data, or in huge libraries filled with books. Information is process. There's no value any more in amount, in quantity, in explanation."

Nasa unang baytang noon ang aming bunso, inungutan akong manood kami ng Casper sa sinehan… tayuan, siksikan… may dalawang oras na nakasampa siya sa aking balikat… siya lang ang nanood… anit lang ng nasa harapan ko ang napanood sa dalawang oras…

Ba’t makikisakay sa lakad ng mga punggok, unano’t gunggong na bugok?

Masayang sumampa, sumakay at maluklok sa balikat o batok ng higante. Para mas malayo ang makita, mas mataas ang maabot. Anumang daan ang kanilang binaybay, hinakbangan, pinatunguhan… magiging kasama sa lakad ang sumampay sa kanilang batok o balikat.
At sa ganoong lakaran, walang kahirap-hirap ang nakasakay.

H’wag lang malikot o maharot—baka malaglag.

Neuro-linguistic programming. NLP-- to speak in a language of the mind.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN