Skip to main content

Laklakbayan


“The world is a dangerous place, not because of those who do evil, but because of those who look on and do nothing.”
Albert Einstein


HINDI magsasawa sa kahit iisang tanawin kung laging sariwa ang pananaw… kaya hindi kailangang maghagilap ng iba’t ibang tanawin sa kung saan-saang lupain. Kasi, sa pananaw ng tumatanaw nalalantad ang kariktan ng tanawin.

Say, always see the wife in a new light as a different woman each day… and you’ll enjoy 365 different women in a year, so said a devout Sufi sage… ah, her luscious lushness is wrapped in about 3,000 square inches of skin that can be explored in earnest with touch, tongue, and time.

Hindi man maangkin, hinahagod, hinihimod ng tingin ang dilag… gano’n din sana sa latag ng lunan, masuyo at masuyod na pagtuklas.

Parang pintor na Paul Cezanne na araw-araw sa kung ilang taon na binalik-balikan ang iisang puno sa iisang lunan, iginuhit na paulit-ulit… at ang mga iginuhit na larawan ay lumabas na magkakaiba ang katangian—walang magkatulad.

Parang tauhang Jason Bourne na nilikha ni Robert Ludlum… sa ilang pukol ng sulyap, tukoy kagyat ang mga matingkad na kakayahan at katangian ng mga taong nasa paligid, nasipat pati ang nakasubaybay, pati mga pinto at lagusang bintana na mapupulasan sa kagipitan, parang hinagod na sa palad pati kabuuan ng kinaroroonan.

Parang pangunahing tauhang Maximus sa Gladiator ni Ridley Scott, dadakot ng lupa saanmang larangang lunan, kikipilin sa palad, isasalin sa hininga ang samyo ng alabok, saka titindig. It conveys the impression that one can stand for what he stands on and strides upon.

Parang spectrograph-fitted satellites na nakatanaw sa kaitaasan. Hindi man humalukay sa kailaliman ng sinipat na lupain, sinagap na at inisa-isa ang isinisingaw na mga kulay ng nakabaong gas, langis, ginto, at kung anu-ano pang mineral na mahahango mula dibdib ng lupa.

Hindi naman talaga lunan o tanawin ang sinisipat at sinusukat ng tanaw. Sariling pananaw at paningin ang nailalahad, nasusukat saanmang lunan…

Kung saan-saang panig ng daigdig pumadpad at gumalugad ang isang kakilala… nag-usyoso lang, hindi talaga nag-usisa’t nakatuklas. Kaya nawawala pa rin sa sarili, hindi pa lubusang ginagalugad at hinahalughog ang sarili… ganito yata ang katuturan ng nasabi ni Loren Eiseley, “man is an expression of his landscape.” Pulpol na pangal, o labahang pangil na hinuhugot ang tao sa kanyang lupain…

Topography can offer plain sights. It is the seer who has to glean insights from the lay of the land.

The general-turned-gladiator Maximus gained upper hand and firmer foothold from his grasp of the battleground. Natural historian Eiseley found sure footing for epigenesis, a ground where nurture and culture merge as “nulture.”

Napaglimi ang mga ganito mula sa tinanggap na pagkakakakitaan. Pinabubuo ng 30-minute scripts ukol sa mga magagalugad, mahahaluglog na mga lupalop at tanawin sa bansa. Nagdaan na ang isang anak sa ganitong pagsusulat. Sa Travel Time ni Susan Calo Medina noon.

Magkakaiba na kami ng pagsuyo’t pagsuyod sa kahit gagalugaring Rub-al-Khali, the Empty Quarter that howls in a vacuity of sand and sun… relating the lay and splay of terrain, no matter how empty or full to an inner map that measures vast horizons or so narrow limits of one’s self.

Madaling gawin ang ganito.

KKK = Kikita kahit konti.

Kikita kasi ginagawa. Nagsisipat at nagsisinop, nagsusukat saka magsisikhay.

Hindi talaga nakakakita at kikita ang titingin-tingin lang…

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN