Saturday, October 09, 2010

Lastiko


“An elastic body stretches proportionally to the strain.”

LUMULUWAG din sa tagal ng pitas, pitik, kadlit o kalabit ang mga bagting ng gitara… hihigpitan para makuha ang wastong tunog… matagalang tugtugan muli… luluwag, mawawala sa tono… hihigpitan… sa katagalan o nasobrahan sa banat, tuluyang bibigay ang kuwerdas… paigkas na lalagitik. Lagot.

Nalagot man, nakatugtog naman. Talagang tunog ng tugtog ang lalabas kapag sinisikil pahigpit nang pahigpit ang kuwerdas hanggang taginting ng pahimakas.

Natigok man ang buriko, tone-tonelada naman ang inihatid na kargo. Kahit kutyain pa—pero ginawang halimbawa sa salawikain sa pamatay na tangkay ng damo, inabuso-sa-trabahong buriko, saka manhid at walang pakundangang amo.

Buri kong sabyan: natikman din ng kawal na naging gobernador ng isang lalawigan sa Cagayan Valley na dagsain sa araw-araw ng mahigit 30 taong pinamumunuan… bawat isa’y kalabit-penge… kailangan ng salapi para tugunan ang kani-kanilang hinagpis, dusa at penitensiya na maisasahog na pampaasim sa alinmang isisigang na telenobela… lagas pati na kita mula taxpayer, pero kulang pa… natuliro ang pinuno.

Kanginong satanas maisasangla ang kaluluwa para sa walang katapusang daloy ng pera?

Dinikitan na ang windang na punong lalawigan ng mga illegal logging lords and jueteng lords pero hindi naman sila talaga kampon, ampon o panginoon ng impiyerno. Hangad nilang maibsan ang mabigat na pasanin ng pinuno-- sinupalpalan ng tongpats. All told, the soldier-turned-public official was corrupted to driven by his constituents he had worn to swerve, pwe-he-he-he!

Kawawang buriko… talagang nilinta’t nilimatik ng mga “kayo ang boss ko…” and a boss is the handle of a sword, wielded any which way but loose.

Buriko man na dinaganan ng ‘kikiangkas na angaw na hangad manalo’t dakilain sa mundo, hinay-hinay lang ang hataw at hagupit ng pansanay na patpat kay Congressmanny Pacquiao… pampatibay lang sa pag-inda sa sakit na tatama sa katawan kapag sumagupa sa laban.

Kung sa bigwas ng bigat na mapapasan, onsa-onsa lang… paunti-unti pero suson-suson sa dami… umaabot din sa tone-tonelada sa kalaunan.

Kahit sa masiba, kutsa-kutsara man ang nilalantakan, sa singkad ng paglamon… balyenang napadpad sa pampang ang nagiging hugis ng katawan sa kalaunan.

Parang mahabang lakaran, paisa-isa lang na hakbang… tuloy-tuloy lang…kahit na mahirapan… kamukat-mukat, ni hindi na maabot ng tanaw pati malayo nang pinagmulan.

Parang gano’n lang. Napakadali naman ang hinay-hinay.

Aba’y nagsimula nga sa pagkutinting sa bagting ng gitara ang sinulat na ‘to… napadpad sa lirip ng isip ni Esopo… umilandang pati na sa pinamunuang lupalop ng isang dating sundalo.

Pero parang wala namang patutunguhan.

Pero marami na palang nalampasang hangganan.

At hindi na talagang manunumbalik sa dating katangian kahit na himaymay ng malay at laman… kapag unti-unting hinutok, hinatak sa kung saan-saan… malayo ang kahihinatnan.

Mga batugan lang talaga ang napapag-iwanan, mwa-ha-ha-haw!

No comments: