Skip to main content

Binusising buhay


“Kilalanin ang sarili. Huwag nang ituloy ang sariling buhay na hindi sinuri.”
Socrates


TIYAK na lalagapak noon ang tukod-bintana sa tumbong matapos akong makipagbabag… isusumbong sa aking abuela ng inang bitbit ang anak na nakasapakan… na sarado ang mata, basag ang ilong o tadyang, bali ang bisig… kasalanan ba kung inalam ko ang mga pinakamahinang bahagi ng katawan— para laging lamang sa laban?

Sa pagtanda, lalong sininop ang ganoong kaalaman… kinesiology para tukoy ang mga naturang bahagi habang gumagalaw… dim muk para masapol ang mga dudutduting tuldok sa katawan—malaki, maliit, katamtaman, pare-parehong katawan lang-- para malumpo o tuluyang matigok…

Bakit gano’n?

“Experts notice features and meaningful patterns of information that are not noticed by novices.

“Experts have acquired a great deal of content knowledge that is organized in ways that reflect a deep understanding of their subject matter
.”

Aba’y meron na naman kasing nagparamdam… ‘papasulat daw ng libro’t magtatawaran muna sa presyo ng serbisyo.

Siyempre, isisiwalat ng magpapasulat ang kanyang mga ginawa’t pinagdaanan sa buhay… just to point up his earthly existence made a difference, made love or made sense… most just made money, a lot of noise, or made others suffer. And they think they had it made.

May naunang lumagapak-- editor ang papel ko-- na ganitong proyekto… nagpapagawa ng marangyang bungalow mula ilang pirasong kahoy at sansakong semento… hikahos sa mga matitipon, matitipunong sangkap para makabuo ng matinong libro… gusto kong dagukan ang mga naghalungkat ng ganoong sangkap, hindi nagbungkal ng tinatawag na meaningful patterns of information… nagsayang lang ng panahon sa pagpanayam sa nagpapasulat.

Suffer anyone to wants have his book to talk his head off… makipagtuos sa mga ginawa niya sa kanyang buhay… makipagkilala’t magsuri siya sa kanyang sarili… the more details he can ply, the messier, the merrier the stuff that can be sawn, planed, joined and sanded fine into a pithy tome.

O parang mga batong hiyas ang bawat gawa, isa-isang kikinisin saka tutuhugin upang maitanghal na kuwintas.

O parang mga hiblang titipunin upang makahabi ng marangya, marikit na arras… o lulubirin upang maibigkis sa leeg para makapagpatiwakal.

Para lumitaw… siya talaga ang nagkuwenta ng kanyang buhay, ako lang ang nagkuwento. Res ipsa loquitor, his life will speak for itself.

Busisiin niya ang sarili niyang buhay… papel alahero lang sa magsusulat… magtatabas, magkikinis, magtutuhog sa mga butil ng batong hiyas.

Aba’y hindi kasama dito ang batugan, kupal at kumag… na sa halip usisain ang sarili, pamumuhay ng iba ang uungkatin, pilit kakalkalin… kasi walang matinong kuwento’t lalong kuwenta ang kanilang buhay.

A life invested with meaning is worth more than a quantum of words in volumes.

Sa walang kuwento’t kuwenta, an’daling lapatan ng kataga—pwe-he-he-he-he!

Comments

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...

WHAT THE HECTARE!

In a passing conversation in Masbate, years back, I was told that a head of cattle-- fetched a live-weight price of P30,000 then-- is allocated a hectare of pasture to graze on as that area replenishes its growth of grass every 40 days or so. Minimum hectarage that Masbate cattle raisers have is 100 hectares for raising beef livestock.   The numbers had the weight of a rock conked on my head-- a hectare per cattle each worth P30K, chewing cud for 18 hours a day to gain semblance of weight. The pastures I've been taken to a hundred or so kilometers beyond Masbate city limits were a howling expanse of cogon. Cogon, whose blades are nearly entirely cellulose, or that which goes into cellophane wrappers for candies and cigarettes, or cellulose tape.   Cogon, infused in the proverbial "ningas-cogon" attitude of Filipinos for starting every endeavor like a house on fire, then, dying quickly into ashes.   So, I wondered aloud why it hasn't occurred to the provincial agricult...

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...