Skip to main content

Bulag kikita

MAY tagabulag at tagabulog sa balita na umabot daw sa $2,000 ang karaniwang kita santaon nitong 2010—enunciated as seamy sounding two-oh-ten—ng bawat Pilipino, mwa-ha-ha-haw!

Batay daw ito sa pagbubuhat ng sariling bangko, este, benchmark… gross domestic product na sumampa sa may 7.5% kaya umangat ang kili-kili, este, ang kabuhayan daw ng sambayanan— the operative word in GDP is gross o garapal.

May tagabulag sa balita—hindi kasi makikita kaya pilit na sinasalat, kinakapa, dinadakma yata ang anumang matambok na laman sa pagitan ng ibinukakang wallet… such economic analysis stems from paralysis, something’s got to turn stiff in such a process that shouldn’t be heard as it’s obscene.

Manigas ka! (Uh, even such an invocation won’t do any good to mental faculties beset with erectile dysfunction, mwa-ha-ha-haw!)

May tagabulog sa ganitong balita, we just went through a thorough… sa’n pa nga ba iduduldol ang ganyang ibinabandila kundi sa hiwa?

Trotting out GDP as indicator of a nation’s economic health has gone effete. Monies and sums can be thrown like caution to the winds for the most whimsical ends, say, to convince the electorate to vote for a convicted plunderer, pave the highway to hell with political intentions, or ask all and sundry, “naranasan mo na bang maligo sa dagat ng basura?”

Parang apoy lang ang GDP, kapag sinulsulan ng gatong—sisigla ang liyab… kahit walang pagkain na naluto.

Gano’n ang nangyari nitong 2010—naglustay-laspag ng sandamakmak na kuwarta. Walang inilaan bilang puhunan sa lalagong negosyo. Walang itinustos upang mapalaki’t mapadami ang mga mumunting industriya. Hindi napatibay ng bagong suhay ang mga haligi ng pambansang pamumuhay… kalusugan, kabuhayan, edukasyon.

Edukasyon? Aba’y masusukat ang lumalaking bilang ng mga bobotanteng gunggong nitong 2010… muntik nang maungusan ang naging Numero Unoo ng tutulog-tulog na senador na naging Numero Uno…

Umangat ang GDP, hindi umangat ang Pilipino.

Sabi nga ni Pablo Picasso hindi natin sisimulang mahalin ang sinumang babae sa pagsusukat ng mga numero sa katawan… susuyuin, bibigyan ng pagpapahalaga at kakalingain upang lalong tumingkad ang kanyang mga taglay na katangian.

That’s where the so-called Human Development Index (HDI) espoused by the United Nations and the Gross National Happiness (GNH) plied out by Bhutan, a kingdom in the Himalayan mountains get a better grip on what really works for people.

Nakatuon ang HDI at GNH (whose “most important goal is the peace and happiness of our people and the security and sovereignty of the nation”) sa pag-unlad ng tao—hindi pagkuwenta sa ginugol na kuwalta.

Kapakanan ng taumbayan ang tahasang batayan ng pagsulong ng bansa.

Professions of undying love or lust, indecent proposals, invitations to liquor-tasting sessions, PRoblem-solving tasks, marching orders, notices on collectible checks and airline tickets for two may be coursed through 0909-4777-438, 0929-4266-091 or noqualmasabomb@yahoo.com,
mwa-ha-ha-haw!

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN