Skip to main content

KANGKONG


INALOK pa ‘kong makisalo sa kanilang agahan—bagong inin ang sinaing, umuusok pa ang tumpok ng pritong galunggong sa pinggan, nakanganga ang sisidlan ng asin na titiltilan sakaling salat sa alat ang ulam. Hindi pinaunlakan ang nag-alok na mag-anak.

Sambungkos na kangkong ang pakay sa kanila—P10 lang—at ilang umaga na ring nagsadya sa kanilang taniman sa gilid ng ilog na kanugnog ng Ciudad Real. May mayuming tamis ang bagong pitas na talbos ng kangkong, mayaman sa phosphorous and that’s something to spark, stoke a conflagration of passions in one’s belly.

Inihahalo ang kangkong sa pagkain ng mga alagang aso, nilugaw na mais na may lahok na ilang galunggong—nakakasumpong pa rin ngayong 2010 ng P60-70 sangkilo kahit sa Farmer’s Market at nadadaanan kong talipapa. Gadangkal ang haba ng nilalantakang galunggong ng mag-anak, ganoon din ang madalas na inilalahok sa lugaw na mais.

Maihilamos lang sa kimpal ng kanin ang patak ng mantika na nabahiran ng lasa ng galunggong at asin, nilalantakan ko na noon… hindi maselan sa pagkain lalo ngayong mga bahaging maselan ng dilag ang nakakagiliwang lapangin.

Iba nang mag-anak ang dinatnan sa taniman nitong huling dalaw doon. Iniwan na raw ng mga dating nagtatanim—nasiraan yata ng loob matapos ilublob sa baha ni Ondoy at Pepeng tigmak sa agas ng agos.

Sasagi sa alaala ang kakilalang pintor Gig de Pio na nagpatanim ng chrysanthemum sa kagayang lunan, gilid ng ilog na natatambakan bawat dumaang baha ng banlik o silt, as fine as sand but very fertile for growing crops, whatever crops you can think of… nang anihin ang mga pananim, hindi malaman kung saang pamilihan ipagbibili ang tala-talaksang bulaklak. Nakasubsob lang kasi ang paningin sa taniman, hindi gumalugad sa pamilihan.

Kahit naman habichuelas o Baguio beans, uunlad sa ganoong taniman.

Kahit arugula, asparagus, cauliflower, Romaine lettuce, pepino, sweet basil, gerbera, sweet peas o sitsaro. Kahit pinya, sampagita, luya, paminta, sili, kamatis at ubi. O malunggay na matibay din sa baha.

Muli’t muling tatambad sa paningin ang mga dati na ring pananim—kahit pa lumisan ang dating nagtatanim, kahit iba na ang nagtatanim… pero hindi maiiba ang itatanim. Iyon at iyon pa rin… kamote, balinghoy, mais, tanglad. Ni hindi nga naglaan ng kahit munting pitak para sa kangkong.

Pag-usapan na lang ang kangkang.

Whether it’s between your eyes or your thighs that I find both desirable and arable, I’ll sow with doting tenderness therein.

Iba’t ibang punla at binhi, ari-sari… Sabi nga’y gumaganda ang relasyon kapag ginagawa ang iba’t ibang posisyon.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...
3 comments
Read more

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...
Post a Comment
Read more

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...
2 comments
Read more