Skip to main content

Mushin-- lamukot ng lanka


Gourd, an idiom for noggin, noodle, coconut, what's between your ears.

NATUTUKOY ang mga taal na katangian batay sa mga panlabas na palatandaan—hermeneutics ang tawag ng katotong Dr. Jimmy Abad sa ganoong pamamaraan.

Sa panahon ng mga botox at batak beauty, beauty becomes as elusive as quicksilver, uh, quack silver siguro ang tawag sa mga huwad at balatkayo pala… beauty can’t be grasped in the eyes of the beholder when thoroughly reworked over and over and again and again in the hands of a cosmetic surgeon… Lo se y no lo se and behold, or better yet, hold it… hold it or lose every sense of it…

Dumalaw sa dojo ng kapatid sa racket science at hanapbuhay mula pagsusulat… pinansin na maganda raw ang aking bikas at pangangatawan—aba’y kung sinu-sino na ang umalipusta na mukha raw akong hayok na bayawak o modelo sa gamot kontra-bulate sa tiyan… inungkat kung gusto ko bang lumaro ng aikido.

Edad-36 raw nang una siyang lumusong sa mga aralin nito… hindi raw kasi niya maitadyak nang mataas ang kanyang mga paa… ngayon nga’y nagsusuot na ng hakama na parang itim na saya, tinatawag nang sensei o guro.

Edad-10 naman ako nang makamit ang kuro-obi, parang gerilyang Vietcong na napasalang ang mura pang isipan sa maraming aralin, paglilimi at sakit ng katawan, gumugulong sa kusutan, hubad at pajama lang ang pang-ibaba… umiigkas pa rin ngayon na lagpas sa ulunan ang mga paa, pero hanggang rib cage, neck and temple areas ang inaabot ng kadyot ng magkabilang paa…shorin-ryu o “daloy ng tubig mula hinawang bahagi ng kagubatan” ang tahasang katuturan ng sinimsim, tinaimtim na pamamaraan… karatedo na nauwi yata sa karat lang

Hango din sa galaw ng tubig ang pangalan ng kanyang dojo—mushin. “No-mind” o walang diwa ang katuturan. Reflexive action… every body part somehow flicks out on its own, seeking harmony out of the disturbance in the life force… parang tubig na kusang liligwak o kikilapsaw kapag ginalaw, pero manunumbalik sa katiwasayan. Dalawang mag-aaral ang inabot kong nakikipagsanay sa kanilang guro sa makinis na bagsak at gulong ng katawan… sa tila tubig na pagdaloy ayon sa marahas na daluhong at salakay.

So I beheld sheer beauty of poetry in motion.

So fangled old-fashioned, the quantum physics notion of the body-mind unity… the martial arts idea that every body part, every weapon a body wields is merely more than an organic extension of the mind, so George Bernard Shaw, “Have a sound mind, the body follows!”


“Lanka” ang taguri ng kuntaw—a Filipino martial art-- sa mga panlabas na anyo, kilos at kislot ng katawan na maaarok, matitiyak ang antas ng kasanayan ng katawan o talim ng diwang tinataglay. It’s a less than thorough reading of the body-mind, not unlike Dr. Abad’s hermeneutics—natatalos nang lubusan ang mga taal na katangian batay sa mga panlabas na palatandaan.

I’m that old and arcane in such ways martial and unflinchingly old-fashioned.

At talagang mas masarap lumantak sa lamukot ng lanka.

Comments

Popular posts from this blog

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...

LARAWANG KAPILAS-PUSO (Dulang Kyogen sa Pag-ibig at mga Musmos)

Mga Tauhan: Gombei, ang maghahabi Mariko, ang mananahi-mananandata, kabiyak ni Gombei Daimyo, ang panginoon ng kastilyo Mga Kanayon ni Gombei – pintor, panadero, magbubukid, tindera, atbp. Tatlong Paslit Tatlong Alalay ng Daimyo Dalawang Korombo bilang mga Diwata/Apsara sa Hangin Ilang Kataga sa Pagtatanghal at Tanghalan: Halaw sa isang kuwentong katutubo mula Japan ang akda. Isinalin sa anyong kyogen – dulang katatawanan, mula rin sa naturang bansa. Inangkin sa puso at binigyan ng mga sangkap na Pilipino. Karaniwang sangkap sa kyogen ang kunwa’y di-nakikitang korombo, nakasuot ng itim at madalas na tagapag-abot ng mga kagamitan sa mga tauhang nasa tanghalan. Sa dulang ito, sagisag sa ihip ng hangin at pihit ng kapalaran ang dalawang korombo. Liban sa istruktura na anyong balkonahe sa kanan ng tanghalan at mala-balangkas ng dampa sa kaliwang panig, sayad sa lupa at hitik sa posibilidad ang pagiging payak sa kabuuan ng tanghalan. Sa ganitong kapayakan nakaka...