Skip to main content

Tra-la-la-la-disyon!




KAHIT hindi pa man kasagsagan ng mahal na mga araw, umaalingawngaw sa maraming pamayanan ang samut-saring alulong, ngalngal, at atungal ng mga nagbabasa yata ng Pasyong Mahal-- kapansanan daw 'yon, ayon sa mga dalubhasa. Amusia, katunog ng amnesia, na inilalapat sa mga bumubusina habang nakasupalpal ang mikropono sa bunganga. Those who howl their lungs loud out off-key, those who don't have the strength to carry a tune but still do so.


Bukod sa sanlinggong pagdalit sa Mahal na Pasyon-- parang Canto Gregoriano na sinahugan ng rhythm and poetry ni Craig David ang dating nito sa pandinig-- sa kakatwa't kababalaghan yata napako ang pansin ng aking kamusmusan. Do'n sa mga tinatawag na "magagaling na lalaki". Na ang tahasang katuturan ay lalaki na may taglay na galing. Dupil, agimat, o anting-anting.


Viernes Santo ang itinakdang araw ng pagsubok sa kapangyarihan ng kanilang mga taglay. 


Maraming pagkakataon na nasaksihan ang bisa ng tinatawag na San Miguel Arkanghel, 'yung ayaw pumutok ang baril na itututok. At lilihis naman ang punglo kapag niratrat-- burst of three or full automatic-- na may pagsunod sa social distancing. Parang may bulletproof vest ang may taglay ng naturang agimat. At marami na rin pong mga tulisan at mandarambong na may taglay nito ang nasawi nang maupakan sa ulo.


Higit na panganib ang nakatambang sa may taglay na kabal, o bakal sa kunat ng balat na kapara ng sa pulitiko, suson-suson ang kapal at hindi tatablan ng kahit kahihiyan. Naglipana sa YouTube ang mapapanood na pagsubok sa kapangyarihan ng kabal, sila na hindi tinatablan ng itak, gulok, anumang patalim.


Musmos po ako noon kaya napagtanto ko na ang mga may kabal ay hindi maaaring magpatuli. Mananatiling hindi binyagan, sa madaling sabi. Hindi rin sila masasaksakan ng bakuna kontra Covid-19, canine distemper, o sa rabies.


Hindi na rin maisasailalim sa mga pagtistis tulad ng open-heart surgery, appendectomy, tonsillectomy, o liposuction at aesthetic surgery.


Iisa pa lang ang tahasang hinangaan ko, si Mamay Gavino na may kakaibang taglay. Pista noon, dumaan sa amin, tuloy sa paminggalan ang matanda, inalam kung ano ang aming handa-- adobong guya o munting baka sa sinapupunan ng buntis na ina. Mas mabagsik daw ang bisa nito kaysa Viagra o Soup No.5.


Nakasampung hain na si Inay pero hindi mabawas-bawasan ang adobong guya na inusalan ng kung anong dalangin ni Mamay Gavino! Para bang pagbasbas sa dalawang pirasong isda't limang tipak ng tinapay upang maparami, upang mapakain ang daan-daang tao na nakikinig kay Hesukristo.b


Sinunog ang lahat ng iniingatang librito't aklat ng matanda nang pumanaw ito. Sa demonyo daw ang mga 'yon.


Wala pa pong nakakagawa ng ganoon sa mga nakagisnan at nakikitang pagsubok sa poder ng mga magaling na lalaki. Hanggang ngayon, nanghihinayang ako sa mga nasunog na iba pang karunungang lihim sa mga librito't aklat ng matanda. Baka naroon ang basbas para ang kahit isang swimming pool, maging Torres X, Hennessy, o kahit currant-flavored Absolut Vodka!












Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this: "Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well." Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass. When the damage gets to a certain point, cells self-de

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina

Wealth garden

‘TWAS CRUEL as smashing a budding green thumb: some years back, an abuela warned me about letting any clump of katigbi (Job’s tears or Coix lachrymal jobi for you botanists) from growing in our homeyard. That grass with rapier-like leaves that smelled of freshly pounded pinipig supposedly invited bad luck and sorrows—why, that biblical character Job wailed and howled a lot, didn’t he? (But was later rewarded with oodles of goodies, wasn’t he?) Then, I came across some arcane text that practically goaded folks to grow katigbi in their gardens—why, there’s a starchy kernel wrapped shut in the seed’s shiny coat. A handful or more of kernels could be cooked as porridge. Too, one could whisper a wish upon seven seed pods, throw ‘em pods in running water—a river or stream—and the wish would be granted! I was warned, too, about planting kapok or talisay trees right in the homeyard—these trees form a cross-like branching pattern. Pasang-krus daw ang bahay na kalapit sa puno ng kapok, tal