Skip to main content

KASI NANLABAN






WALANG 10 sandali nang kinalas saka muling binuo ang .45 sa paanan ng napangangang lalaki, laylay ang tiyan—pero sa ulunan sa halip na sa sikmura mahigpit na nakabigkis ang lapad ng panyong pula, tila may bahid ng regla.

“Baka po kasi walang firing pin, hindi po puputok ‘to kahit mapudpod pa kapipi-finger sa gatilyo. Saka anim na lang po ang karga ng magazine, ipinutok na po ang isa, mainit-init pa po ang nguso nito. Talaga bang sa ‘kin na po ‘to?” ungkat ng binatilyo, sunod-sunod ang pangungusap na parang walang patlang na putok ng semi-automatic, nakatarak ang tingin sa kaharap na lalaki—na nagpukol ng hudyat na sulyap sa tatlong kasama niya, ikinanlong sa sabwatan ng dilim at andap na diklap ng naghihingalong ilaw sa poste.

“Sa ‘yo na nga. Suwerte ka. Hollow point, cyanide-tipped ang bala. Kahit daplis lang ang tatamaan, tigok. Sige, takbo na! Baka magbago pa isip namin.”

“’Ala pong bawian, ha? Akin na talaga!” Hapyaw na winalis ng tanaw ang binatilyo ang tatlo sa tabi ng kalapit na poste, bahagyang sinakyod ng tingin ang kaharap. “Mabebenta ko po ‘to. Kahit sampung libo. Kahit do’n sa ‘min sa Talavera.”

“Talavera? ‘Kala ko ba dito sa barangay na ‘to?”

“Hindi po. Sa Nueva Ecija po. May patrabaho lang po sa ‘kin. Kontrata lang po.”

“Sige na nga. Sige, takbo na. Kating-kati na’ng kamay ko.” Paungol ang utos, parang sa lalamunan ng aso nagmula ang garalgal nang boses, may hibo ng pananabik at bahid ng pag-asam sa kasunod na magaganap.

“Mahigit sampung libo po ang kailangan ko, eh.” Walang gatol ang pakli ng binatilyo, bahagyang humakbang patalikod, nakaharap pa rin sa kausap, taimtim ang liyab ng titig, buong hinahon na pinaglayo ang dalawang paa.

Saka iglap na ikinasa ang hawak na pistola.

“Putang i—.“ Hindi nabuo ang ibubuga ng hininga sa haginit-lintik ng apoy at tingga, tumagos sa noo’t tumilamsik ang katiting na utak, piraso ng bungo’t ilang himaymay ng anit at buhok. Sandaling pumitlag muna, saka kumikisay-kisay pang paluhod na bumagsak, nakamulagat ang mga mata na hindi na magsisiwalat anuman ang tumambad. Hindi na magiging saksi sa kasunod na nangyari.

Igkas ang pihit at agad na talungko ng binatilyo, gagap pa rin ang .45 na bumuga pang muli ng apoy at tingga—magkakasunod, tinunton ang tinuunang tatlong aninong naunahan, nakaburol ang atensiyon sa kanilang cellphone, nangabigla sa hindi inaasahang nagaganap. Muling tumilamsik ang katiting na utak, natilad na bahagi ng bungo, anit, at buhok. Tatlo pang katawan na bariles-tiyan ang kumisay-kisay, humandusay sa gulanit na kumot ng karimlan at naghihingalong diklap ng ilaw sa poste ng eskinitang iyon.

Walang anumang sinamsam ng salarin ang apat na baril, tinangay pati na mga wallet na may laman na ilang libong piso at tsapa ng katungkulan. Naiwan sa mga timbuwang na katawan ang ilang munting pakete ng pulbos na kakulay ng apog, na pansaboy upang mapawi ang sansang ng nabubulok na bangkay.

“’Sensiya na po. Mas kikita po ako sa mga gamit ninyo. Sen’yo na lang po ang dala n’yong shabu. Hindi po ako gumagamit n’yan. Baril lang po.”

Nilamon ng karimlan at likaw ng mga bitukang eskinita ng lunsod ang tumalilis na salarin.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Viagra au naturel

IT LOOKED eerie—a blaze of fireflies pulsing like stars in the nippy air, throbbing with mating passions. That show of lights somehow eased the shadows of a Holy Thursday night on a dry river bed a few kilometers trudge up Mount Makiling.

It’s likely that no river has lain in sleep for months on that moss-grown, boulder-strewn bed—except my 20-year old kid Kukudyu and I. We were out to spend the night, do on-site learning sessions by the next day. Usual father-and-son bonding. As the late Benjamin Franklin once begged: "Tell me and I forget. Teach me and I remember. Involve me and I learn."

Past noon from the foot of the mountain’s northern section, it took us four hours ploughing non-stop through prickly bushes and forest undergrowth to get to that site. We got there in one bruised piece. By then, dusk was falling; the sylvan air hummed with a trill of crickets, cicadas, critters nameless in choral orison. That incessant “sh-r-r-e-eemmm---“ layered with “k-kr-r-eeengg--” …