Skip to main content

Laborare est orare...

ULAT: The world’s best beer, as gourmets the world over have it, is brewed by five Cistercian monks in the Saint Sixtus Abbey in a remote section of Westvleteren, Belgium. Pitting the Cistercian brew to any of the world’s best-selling beer brands is like “comparing an F-16 to a paper airplane.”

Bumubulwak, bumubulabog ang taimtim na linamnam ng ganoong bula ng serbesa sa naging halimbawa ni Tita Cory—para kasing mongha, madalas na nagdudusaryo at nag-aalay ng dalangin para sa bayan.

Ganoon kasi ang gawi sa pamumuhay ng Cistercian monks. Napapanis ang laway dahil tipid na tipid ang bibigkasing salita sa kabuuan ng maghapon at magdamag. Nakalublob madalas sa panalangin at gawain.

Naniniwala sila kasi sa kakatwang kasabihan: Laborare est orare, orare est laborare. Gawain ay dasal, dasal ay gawain.

Naituro yata ‘yon sa Sunday school— “put God first in everything you do and He will crown your efforts with success.”

Mahihiwatigan sa diskarteng Cistercian: A prayerful life is a work-filled life.

At kailangang buhos din ang pagkatao, taimtim din ang paglalaan ng sarili sa gawain.

O sa madaling sabi, trabaho… trabaho… trabaho… para maiwaksi ang gulo… Pati na Guloria Macapagal-Arroyo.

Walang patumangga ang tungga nang maihayag minsan sa katoto’t kabungguang-bote na ang katagang “body odor” ay isinalang noon pang nakalipas na mga dekada ng isang higanteng kompanya ng samut-saring produktong panlinis.

Sapilitang sinalpakan ang balana ng matatawag na guilty conscience or Lady Macbeth syndrome-- na kahit na anong kiskis at kaskas at hugas ang gawin sa sariling katawan, lagi’t lagi nang kakapitan ng samut-saring putik, batik at batikos.

Para sa sambayanan ang alay na bunton ng dalangin ni Tita Cory. ‘Kako’y mas makasarili ang pakay ng pagbubunton ko ng dasalsal. O daldalangin— kasi nga, mauugat ang katagang rosaryo mula taniman ng mga rosas. And the effect of piling up prayers isn’t a lull after storming heavens with entreaties and pleas for tender mercies and clemencies… After prayers, the body pores of a supplicant simply ooze a faint scent of roses. Even a subtle whiff of sandalwood. Or maybe a hint of ambrosia. Subukang magdasal nang taimtim.

Sininghot yata pati kili-kili ko ng kabungguang-bote—na hindi naman nahilo o bumulagta. Nasabing wala nga raw anumang sansang o alingasaw.

Naungkat pati natukoy ni Dr. Masaru Emoto—that earnest prayer can transform the crystalline structure of water molecules into patterns pleasing to the eye. Maidadagdag na higit sa 75% ng buong katawan ay pulos tubig lang.

Let’s just say that stacks of prayers plied to pester God won’t change divine will. But the nature of my self surely will.

Comments

Popular posts from this blog

Every single cell of my body's happy

I got this one from Carmelite Sisters from whose school three of my kids were graduated from. They have this snatch of a song that packs a fusion metal and liebeslaud beat and whose lyrics go like this:

"Every single cell of my body is happy. Every single cell of my body is well. I thank you, Lord. I feel so good. Every single cell of my body is well."

Biology-sharp nerds would readily agree with me in this digression... Over their lifetimes, cells are assaulted by a host of biological insults and injuries. The cells go through such ordeals as infection, trauma, extremes of temperature, exposure to toxins in the environment, and damage from metabolic processes-- this last item is often self-inflicted and includes a merry motley medley of smoking a deck a day of Philip Morris menthols, drinking currant-flavored vodka or suds, overindulgence in red meat or the choicest fat-marbled cuts of poultry and such carcass.

When the damage gets to a certain point, cells self-destruct. T…

Singkamas

MAYAMAN pala sa tinatawag na phytochemicals o sangkap na panlaban sa samut-saring sakit ang singkamas—na sa alias nito sa Latin ay talagang kahindik-hindik na ang dating, Pachyrhizus erosus. Tunog erotikong suso sa dulo.

Jicama ang pangalan nito sa pinagmulang lupalop. Mula pa Mexico, nakarating sa ating pampangin nitong kasagsagan ng kalakalang Manila-Acapulco. Jicama. Sumablay ang bigkas dahil kasintunog ng “higa kama.” Nabalbal. Naging singkamas sa ating wika.

Pampigil sa salakay ng kanser, pampababa ng antas ng masamang cholesterol sa dugo, likas din na antibiotic o pamuksa ng mikrobyo sa katawan. Pampalakas sa likas na panlaban ng katawan kontra sakit. Anti-oxidant o pampahupa sa pagiging amoy-lupa. Karaniwan ding gamit na sangkap sa siomai at lumpia.

Hubad na lumpia! Opo, hindi hubo’t hubad ang tawag sa naturang lutuin. Hubad lang. Masarap kung may kalahok pang budbod na mani.

Kaya nakagawian nang talupan ng mga hayok. Ilalantad ang kinis-labanos na laman na pinipithaya (kahu…

KASI NANLABAN