Skip to main content

Skookum

NOT so spry and sprite fast enough, past caught up with him— nightmare began, past turned up as pest.

Parang pasakalyeng palpak sa Olympic Games, they were carrying a torch for each other down the years… that torch ought to have burnt down to a stub if held that long, could have caused second-degree burns, why, it should have been passed to other runners but they didn’t. As lunatics are committed to insane asylums, the pair of parental consenting adults went through with their commitment… and committed… ah, pleasurable sins of commission and emission.

So here’s to waking up from the wrong side of the bed, maybe quaking off on the wrong bed and walking out on history—past can be pesky and bed and board for one’s sanity.

Let history indict and judge, offer every lesson, not lessen us.

Uulitin ko lang po, history is done and we’re done with it… destiny is what’s to be done and we’re doing it.

Alak pa para sa maliyab na pagsalubong sa hinaharap— talagang masarap ang mga pusikit sa karimlang hinaharap ng marami pang dilag na magiging kaliyab!

Hinahabol din ng nakaraan ang inyong imbing lingkod—paternity suits give me the creeps—kaya kailangan pang maging matulin ang matulis.

Isang makupad na katoto ang inabot ng lumipas na lipos sa sweet infantile memories… sadsad na sa takbo, nostalgia turned neuralgia, nakalingkis na bigat-linta pa ang dala-dala niya, tsk-tsk-tsk… uh, that’s the same sound a rider plies to goad a work horse to move on.

Sure, deja view appears endearingly dulcet… you can lose your head, lose sight of what’s ahead. End up lost.


Ano ba, Jena, babalik ako sa opisina sa Makati… I won’t be as argumentative, will just go for the jocular to keep y’all in stitches, or get your girls without a stitch on, mwa-ha-ha-haw!

Uh, I’ve dug up this morning a fond memory of a dish from the past… a commonplace food fare for poor folks… paksiw na ayungin, lukaok o likaok— dainty silver perch which can only thrive in unpolluted freshwater lakes and rivers simmered slow in a broth of palm vinegar, on a bed of bruised fresh mustard leaves, freshly cracked peppercorns, crushed garlic, ginger and rock salt to taste.

Silver perch of subtly sweetish flesh so abounding these days as hen’s teeth, frog feathers and pristine bodies of freshwater…

The poor man’s food fare has turned into a luxury… it cost me but this is a morsel of nostalgia that one can bite into, chew off without getting chewed up.

Mas masaya namang lantakan ‘yung tamis-linamnam na, may asim pa.

Hindi kasi napapanis ang recipe… pero kahit luto ng diyos, napapanis.

Comments

Popular posts from this blog

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...

LARAWANG KAPILAS-PUSO (Dulang Kyogen sa Pag-ibig at mga Musmos)

Mga Tauhan: Gombei, ang maghahabi Mariko, ang mananahi-mananandata, kabiyak ni Gombei Daimyo, ang panginoon ng kastilyo Mga Kanayon ni Gombei – pintor, panadero, magbubukid, tindera, atbp. Tatlong Paslit Tatlong Alalay ng Daimyo Dalawang Korombo bilang mga Diwata/Apsara sa Hangin Ilang Kataga sa Pagtatanghal at Tanghalan: Halaw sa isang kuwentong katutubo mula Japan ang akda. Isinalin sa anyong kyogen – dulang katatawanan, mula rin sa naturang bansa. Inangkin sa puso at binigyan ng mga sangkap na Pilipino. Karaniwang sangkap sa kyogen ang kunwa’y di-nakikitang korombo, nakasuot ng itim at madalas na tagapag-abot ng mga kagamitan sa mga tauhang nasa tanghalan. Sa dulang ito, sagisag sa ihip ng hangin at pihit ng kapalaran ang dalawang korombo. Liban sa istruktura na anyong balkonahe sa kanan ng tanghalan at mala-balangkas ng dampa sa kaliwang panig, sayad sa lupa at hitik sa posibilidad ang pagiging payak sa kabuuan ng tanghalan. Sa ganitong kapayakan nakaka...