Skip to main content

Sulak ng bibig...

“WORDS, bearer of significance, have consequences.”

Kulang pa yata ang itinakal na bugbog ng napikang mambobola sa miron na inakala yatang may karapatan nang manghalihaw ng tungayaw at kantiyaw ang kahit sinong kayang magbayad ng P1,000 yata sa ringside couch for any couch potato.

Babakas kami ng simpatiya sa mambobola.

Karaniwang miron lang po ako, suwerte nga na payag ang game officials na tumutok nang malapitan sa aksiyon. Pero mas hiyang pagtutok sa mixed martial arts—karatedo, muay, taekwondo… tipid na tipid makakuha ng kill point kaysa tambakan ng basketbolahan, meron pang graceful, easy animal poetry in motion.

May panahong pinatutok sa PBA. Pero sa tatlong yugto ng laro, tunggaan kaming umaatikabo ni Mr. Fernando Dalupan sa Alibangbang o Bamboo City… sa fourth quarter na lang magmimiron… at susulat ng ulat… engagement is not required of a spectator—kahit pa ang binobosohan ay umuusok na pakikidaupang-ari ni Dr. Hayden Kho o paulit-ulit na pagbasura sa impeachment complaint sa nakaluklok na Numero Unano…

Sabi nga: sulak ng bibig, kabig ng dibdib—na ang katuturan nga’y kung imburnal ang nasa puso, tiyak na ibubulwak ng bunganga na masansang kaysa halitosis. Kung lalim ng Marianas Trench o Philippine Deep ang taglay ng dibdib, tiyak na matining at nakatikom ang bibig… aba’y why speak unless you can improve a silencer-fitted Beretta pistol…

Kaya nga sinasalpakan ng silencer para kahit bumagal bahagya ang muzzle velocity ng ibubugang tingga, hindi naman nakakabulahaw na ingay ang malilikha. Walang iskandalo—speak softly but carry a gun or a pair of scalpel-sharp fan knives may do similar mayhem. Ang taong dakila, tinitimbang bawat salita.

Kahit naman yata sa stockholders’ meeting ng alinmang korporasyon, hindi karapatan ng sinumang may limpak-limpak na sosyo na mambalahura;t mang-alimura sa kasagsagan ng pulong. Hindi na kailangang ipagduldulan pa ang tinatawag na pitagan. Respect. Respect which springs from a sense of self-worth, often conveyed as benign contagion to others. ‘To gusto ko sa martial arts— may required etiquette kahit sa kaldagan.

‘Yang mahilig sa kutya at kantiyaw, tiyak na walang galang sa sariling pagkatao… bagsak ang tingin sa sarili… gusto lang ipagkalat at mahawa ang iba sa taglay na sakit… eh gaya niyan, sakit ng katawan ang inabot.

Advertising vehicle lang naman ang PBA team para mahimok ang taumbayan na tangkilikin, halimbawa, ang produkto ng Hamburger King… mas ligtas na hindi mapipika’t bubuwelta ang kakatkatan ng kutya’t tuya kung bibili ng hamburger—doon ibunton ang ngitngit sa mundo’t sandamakmak na insecurities sa sarili… matapos manggitata ang walang kamuwang-muwang na hamburger sa mahirap masikmurang insulto, lantakan… isalaksak sa tiyan hanggang masipsip hanggang himaymay ng laman ng katawan ang ibinuhos na basbas o blessing sa hindot na hamburger… para mapatunayan ang matagal nang itinuro ng aking gurong mangkukulam na may kakaibang bisa ang mga katagang tumataga… tiyak na mamimilipit sa sakit ng tiyan, angina pectoris, heart burn at kung anu-ano pang hindi maipaliwanag na hapdi’t sintomas. Kahit hamburger lang, babalikan ka niyan.

Sige na, garapal sa dumi sa laro ang manugang ni Mr. Bert Lina… pero sila-sila na lang ang magkasakitan at magpaduguan sa larangan ng kanilang laro, aba’y lantad ang dumi nila sa paglaro… sana ganoon ang congressman namin na nababalian, nagkakalasug-lasog ang katawan sa salpukan sa Kamara… saka ipapakita rin sa balana ang maraming maruming diskarte sa laro, na taumbayan ang tiyak na mamimilipit sa sakit… nagiging pinaiiral na patakaran ‘yung paglalaro nila… matagalang sakit at pasakit sa mas maraming tao.

Gulpihan sa basketbolahan? Baka that’s entertainment raised to the next level, it’s an advertising hoopla!Asenso ang couch potato—naging mashed potato.

Comments

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...

WHAT THE HECTARE!

In a passing conversation in Masbate, years back, I was told that a head of cattle-- fetched a live-weight price of P30,000 then-- is allocated a hectare of pasture to graze on as that area replenishes its growth of grass every 40 days or so. Minimum hectarage that Masbate cattle raisers have is 100 hectares for raising beef livestock.   The numbers had the weight of a rock conked on my head-- a hectare per cattle each worth P30K, chewing cud for 18 hours a day to gain semblance of weight. The pastures I've been taken to a hundred or so kilometers beyond Masbate city limits were a howling expanse of cogon. Cogon, whose blades are nearly entirely cellulose, or that which goes into cellophane wrappers for candies and cigarettes, or cellulose tape.   Cogon, infused in the proverbial "ningas-cogon" attitude of Filipinos for starting every endeavor like a house on fire, then, dying quickly into ashes.   So, I wondered aloud why it hasn't occurred to the provincial agricult...

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...