Skip to main content

Singaw sa ibaba

LUMUTANG sa inuman na walo ang kanyang puwesto sa palengke-- nagtitinda ng mga kasangkapan sa bahay. Tumatakbo siyang punong barangay.

Tiyak na daw ang panalo: 200 ang kukuning bantay sa bilangan, 200 bantay sa presinto, at 50 tagaluto ng pagkain para sa mga dadagsa sa kanyang bahay.

Tinuos ang gastos—tig-P200 daw bawat bantay na papatak sa P80,000.

Hahakot daw ng kahit tatlong boto ang bawat bantay, 400 x 3 kaya kokopo ng 1,200 ulo sa barangay na may 2,000 botante… idagdag pa sa bilangan ang makukuhang 150 ng mga tagaluto.

Kailangan lang na pasayahin ang 10 araw na kampanya-- bumaha sa taltalan, pulutan at hinebra, sabaw at sarsa, banda at parada…

Napasabak ng tagay doon, nasasaan… nabiling, nahimasmasan… at ipinasyang huwag na lang makigulo pa sa singaw ng halalan ngayong Oktubre 25 kahit sa sariling barangay sa San Jose del Monte, Bulacan.

Naging kapingkian ng bisig ang yumaong Ernesto Ortega—nag-aral ng iaido o iglap na igkas-tarak ng patalim, sumikat sa pelikula—na matagal ding naglingkod na punong barangay sa ilang tumpok ng mga sambahayan sa Tondo sa Maynila.

Sabihin mang balwarte ng mga isang-kahig-isang-tuka ang saklaw ng katoto, hindi niya naging sakit ng ulo ang mga ilegal na pasugalan, bakbakan ng mga gang, nakawan o bentahan ng droga… na aakalaing pinakamatingkad o madalas sumulpot na mga problema sa ganoong lugar.



Halos dinding ang pagitan ng mga kabahayan, magsasalin-salin, naghihiraman lang pati hininga’t amoy, alimuom ng ingay bawat tagaroon…

Tsismis at kaliwaan, kaliwaan at tsismis… gano’n lang lagi ang idudulog na problema sa katoto— walang pinipiling oras na ikakatok, idudulog ang ganoong sigalot sa kanya…

Kaya yata patok sa buong sambayanan na nakatutok sa mga palabas sa TV o sulatin sa babasahin ang ukol sa tsismis at kaliwaan, kaliwaan at tsismis.

Wala nang mas mataas pang antas ng usapin na lulutang o mauungkat. Hanggang doon lang ang abot ng pananaw.

Katapatan sa isa’t isa para sa magsiyota’t mag-asawa, ‘yon na ang pinakamahalaga.

Katapatan at respeto sa sariling pagkatao ang nakalimutan ng mga nakatulos ang tanaw at tingin sa mga kalapit… sisiraan, gagawan ng tsismis.

Gano’n ang kalakaran do’n. Kumpirmado sa ilan na ring kakilala na naninirahan o nanunuluyan sa mga katulad na lugar.

Ilan bang lugar ang may ganitong kalakaran sa may 42,000 barangay sa Pilipinas?

Sabi nga’y tal pueblo, tal gobierno—kung ano ang tao, gano’n ang gobyerno… parehong talo.

Lilitaw na sadsad sa bansa ang anumang ipinangaral ng Manunubos at ng kanyang mga kampong pastor, pari at mga kauri…

Lilitaw: hindi pulitiko ang kailangan para lunasan ang pinakalaganap na kapansanan ng sambayanan.

Bakit kaya walang kandidatong Padre Damaso, Padre Salvi, Pastor Rotot o Pastor Nilyo sa halalang pambarangay?

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...
3 comments
Read more

WHAT THE HECTARE!

In a passing conversation in Masbate, years back, I was told that a head of cattle-- fetched a live-weight price of P30,000 then-- is allocated a hectare of pasture to graze on as that area replenishes its growth of grass every 40 days or so. Minimum hectarage that Masbate cattle raisers have is 100 hectares for raising beef livestock.   The numbers had the weight of a rock conked on my head-- a hectare per cattle each worth P30K, chewing cud for 18 hours a day to gain semblance of weight. The pastures I've been taken to a hundred or so kilometers beyond Masbate city limits were a howling expanse of cogon. Cogon, whose blades are nearly entirely cellulose, or that which goes into cellophane wrappers for candies and cigarettes, or cellulose tape.   Cogon, infused in the proverbial "ningas-cogon" attitude of Filipinos for starting every endeavor like a house on fire, then, dying quickly into ashes.   So, I wondered aloud why it hasn't occurred to the provincial agricult...
1 comment
Read more

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...
Post a Comment
Read more