Skip to main content

Sibat ng tadhana

TATLO lang kami sa Samahang Centurion (SC, ginamit na ang baybay Español, baka sabihing kabig kami ni Hitler na mahilig sa sariling sikap kung S.S. ang ipaparada). Nangako sa isa’t isa na aabot kami sa edad-100 o higit pa.

Hindi sa kutob na lulusot ang nakasalang na panukalang batas na magbibigay ng P1 milyon sa sinumang Pilipino na aabot sa ganoong edad… saan pa gugugulin ang ganoong halaga kung ni hindi na makatindig, maipasok ang astig na…

T-t-teka, astig talaga ang mga kawal ng Roman Empire kahit noong panahon ni Kristo… centurions do day-long marches lugging armaments and provisions over half their body weight, aba’y marami na ngayong batugan na halos gumapang sa bigat ng sariling bayag, mwa-ha-ha-haw!

‘Yun nga palang panukalang gantimpala na P1M, mas magandang palitan na lang… mas mainam na itakdang batas sa mga korporasyon sa bansa na bigyan pa rin ng hanapbuhay—at matinong sahod-- ang mga nasa dapit-hapong edad, kung gusto pa nilang mag-ambag ng kakayahan at kaalaman sa pambansang kabuhayan…

Sa sulipat na tingin kasi ng human resource development managers in our strangled neck of the woods, wala nang ibubuga ang nasa edad-40 pataas. So they’re giving all the opportunities to raw recruits in their 20’s, and they expect them to have the experience and the mettle for the métier.

Eh, paano naman kaming may matinding disiplina ng centurion? It takes such ruthless discipline to gain compassion.

Gunita na rin sa semana santa ang habag na ipinakita ni Longhinus, centurion na sinalaksak ng sibat ang tagiliran ng nakapakong Kristo… para matapos na ang paghihirap nito… kamukat-mukat, ang ulo ng naturang sibat ang naging agimat daw ni Adolph Hitler sa kanyang tangkang pagsakop sa buong mundo… at sinumang magtataglay ng naturang spearhead, kakasihan daw sa pagkakamit ng global military power.

And a centurion wielded such an amulet for global conquest to bring cessation to the agony of the world’s Redeemer…


It takes metal mettle to be a centurion… ‘yung may itatagal sa mahinahong sikad ng panahon.

Sa isang kasapi namin muling narinig na nabanggit ang kataga na higit sa 50 taon nang nakabaon sa guni-guni’t gunita… shibumi. Effortless perfection ang isang katuturan. Matimpi, masinop na paglalapat ng kakayahan sa mga mumunting gawain ang isa pang katuturan.

It’s a deeper down-to-earth way of life… and you can only go to such depths of a down-to-earth lifestyle by taking on responsibilities, a ton or two gets you weighed down, keeps both feet firmer on the ground, mwa-ha-ha-haw!

Para talagang kawal noong panahon ni Kristo… kayang pasanin ang bigat ng mga dalahin sa mga maghapon at magdamag, tungo sa kung saan-saang larangan at lupalop na lulupigin.

The onus of heavy responsibility can bear down on the shoulders but won’t wear down, even uplift the bearer…

Comments

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...