Skip to main content

Tsismis

DIRT-POOR’S now the most preferred political status, dirty linen the most swished about political pennant, and compost, the most-seen political composure… shift happens and blessed be with dust devils, basta h’wag lang idamay pa si Alikabok ng Ilocandia!

Yeah, dumi is for dummies (but Rumi, I’m a huge fan of this poet-mystic-artisan of Sufi Islam who was once accursed to death not unlike a Salman Rushdie with fatwa).

Pero kahit ilang beses akong matawas ni Joey Salgado, magsasawa siya sa katatawa’t katatawas pero hindi ko talaga iboboto alinman sa mga kumakandidatong amo niya… kahit sa sangay ng rentas internas sa Makati pumapasok ang kinakaltas na buwis sa aking kita… pawang makatas at malamukot kasi ang kikitain (sige, ipagdiinan ang bigkas sa mga pantig) sa pinapasukan (at nilalabasan) sa Makati…

Kasi naman rehistrado ‘kong manghahalal sa siyudad ng San Jose del Monte, Bulacan… at kahit sa paniwalang Sufi, tahasang bihasa sa paggamit ng patalim at pagkatay ng animal ang manghahalal… madumi’t madugo ang halalan, ‘dre
, why, polling precincts ought to be called slaughterhouses.

And as wont to a haruspex divining the future from innards of butchered carcass, I’d rather have most candidates—running for elective posts, running on empty, running like runny noses, running amok-- done in… we’d really love to see and say sooth rosier omens for the nation from their innards. Amen?

“’Yang may streamer ng kalaban, ‘yang bahay na ‘yan, ipagigiba ko iyan,” buga ng kandidatong laging naliligo sa anino sa harap ng maraming tao. Inulit ang ganoong bugang pusikit sa isa pang bahay na may nakasupalpal din na mukha ng karibal.

Hangos na lumabas mula
car wash establishment—may nakatapal pa ring mukha ng karibal-- ang isang tagahanga ng kandidato na nagkataong nagpapahugas ng sasakyan doon, makikipag-kamay sana… pero sinalubong, hinugasan ng mura ng kandidato. Inakala na sa tagahanga ang naturang hugasan.

Gulantang ang tagahanga, naturol yata ang katotohanan sa sawikain: “Bago pansinin ang uling sa mukha ng iba, uling sa sariling pisngi ang pahirin muna… at kung sa uling todo hilamos tila, kay Dr. Vicki Belo dapat magpa
-derma.”

Kabuntot ng ganoong pangyayari, siniraan ng mga kalaban sa pulitika ang kandidato… que sera sera raw ang ama nito kaya malamang na que sera sera din ‘to… what will be will be.

Ang masakit pa nito, ipinagkakalat ng mga karibal na h’wag na h’wag daw iitiman ang bilog na hugis-itlog sa kanyang pangalan sa opisyal na balota… lalo raw itong magpupuyos sa galit.

Dirt-poor’s now the most preferred political status, dirty linen the most swished about political pennant, and compost, the most-seen political composure… shift happens and blessed be with dust devils, basta h’wag lang idamay si Alikabok ng Ilocandia!

Comments

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...