Skip to main content

Tra-la-la-la-disyon!




KAHIT hindi pa man kasagsagan ng mahal na mga araw, umaalingawngaw sa maraming pamayanan ang samut-saring alulong, ngalngal, at atungal ng mga nagbabasa yata ng Pasyong Mahal-- kapansanan daw 'yon, ayon sa mga dalubhasa. Amusia, katunog ng amnesia, na inilalapat sa mga bumubusina habang nakasupalpal ang mikropono sa bunganga. Those who howl their lungs loud out off-key, those who don't have the strength to carry a tune but still do so.


Bukod sa sanlinggong pagdalit sa Mahal na Pasyon-- parang Canto Gregoriano na sinahugan ng rhythm and poetry ni Craig David ang dating nito sa pandinig-- sa kakatwa't kababalaghan yata napako ang pansin ng aking kamusmusan. Do'n sa mga tinatawag na "magagaling na lalaki". Na ang tahasang katuturan ay lalaki na may taglay na galing. Dupil, agimat, o anting-anting.


Viernes Santo ang itinakdang araw ng pagsubok sa kapangyarihan ng kanilang mga taglay. 


Maraming pagkakataon na nasaksihan ang bisa ng tinatawag na San Miguel Arkanghel, 'yung ayaw pumutok ang baril na itututok. At lilihis naman ang punglo kapag niratrat-- burst of three or full automatic-- na may pagsunod sa social distancing. Parang may bulletproof vest ang may taglay ng naturang agimat. At marami na rin pong mga tulisan at mandarambong na may taglay nito ang nasawi nang maupakan sa ulo.


Higit na panganib ang nakatambang sa may taglay na kabal, o bakal sa kunat ng balat na kapara ng sa pulitiko, suson-suson ang kapal at hindi tatablan ng kahit kahihiyan. Naglipana sa YouTube ang mapapanood na pagsubok sa kapangyarihan ng kabal, sila na hindi tinatablan ng itak, gulok, anumang patalim.


Musmos po ako noon kaya napagtanto ko na ang mga may kabal ay hindi maaaring magpatuli. Mananatiling hindi binyagan, sa madaling sabi. Hindi rin sila masasaksakan ng bakuna kontra Covid-19, canine distemper, o sa rabies.


Hindi na rin maisasailalim sa mga pagtistis tulad ng open-heart surgery, appendectomy, tonsillectomy, o liposuction at aesthetic surgery.


Iisa pa lang ang tahasang hinangaan ko, si Mamay Gavino na may kakaibang taglay. Pista noon, dumaan sa amin, tuloy sa paminggalan ang matanda, inalam kung ano ang aming handa-- adobong guya o munting baka sa sinapupunan ng buntis na ina. Mas mabagsik daw ang bisa nito kaysa Viagra o Soup No.5.


Nakasampung hain na si Inay pero hindi mabawas-bawasan ang adobong guya na inusalan ng kung anong dalangin ni Mamay Gavino! Para bang pagbasbas sa dalawang pirasong isda't limang tipak ng tinapay upang maparami, upang mapakain ang daan-daang tao na nakikinig kay Hesukristo.b


Sinunog ang lahat ng iniingatang librito't aklat ng matanda nang pumanaw ito. Sa demonyo daw ang mga 'yon.


Wala pa pong nakakagawa ng ganoon sa mga nakagisnan at nakikitang pagsubok sa poder ng mga magaling na lalaki. Hanggang ngayon, nanghihinayang ako sa mga nasunog na iba pang karunungang lihim sa mga librito't aklat ng matanda. Baka naroon ang basbas para ang kahit isang swimming pool, maging Torres X, Hennessy, o kahit currant-flavored Absolut Vodka!












Comments

Popular posts from this blog

Baka talisay ang kailangan kung mabilis nilalabasan

KAMBAL na hitang nakabukaka ang pahayag—an open statement na hindi pinid at wala nang pasubali o baka masususugan pa. (“Susog” ang salitang ugat na katakam-takam talagang bigkasin dahil kung nanamnamin at hihimas-himasin para bang susong busog ang ibig sabihin.) We’re trying to make sense of a claim we stumbled into about the fruits of an ornamental tree. To wit: “The kernel of Indian almond has shown aphrodisiac activity, it can probably be used in treatment of some forms of sexual inadequacies (premature ejaculation).” For goodness’ sakes, what are those other forms of sexual inadequacies, er, shortages? What’s Indian almond? Higit nating kilala ang Indian almond bilang talisay. Tinatawag ding tropical almond, Java almond, Singapore almond, Pacific almond . Kilala din sa pangalang umbrella tree, badamier, ketapang, huu kwang , at sa mga botanist na mahilig sa boteny tulad ni Ama, Terminalia catappa . Makatas ang hinog na lamukot ng bungang talisay—karaniwang dilaw o namumula ang ku...

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...