Skip to main content

Pambansang ahit ng pilipitna

WITH due apologies to “Journey” front man’s thorax-throttling oral evisceration of our frog, flog, ehek, flag anthem, allow a kiddie doggerel version—please, please, please—to be squawked… no, make that croaked out sphincter soprano style; four beats in a measure with every quarter note getting dead beat—or 4/4, an out and out mismatch… march!


That, before the bout of one Jostle Clittey and Pacquiao you… until such a stabbing in-and-out beat ends in orgasm, yeah, flagpole plugs hole, mwa-ha-ha-haw!


So follows our more spirited— got in me 80-proof marka demonyo plus Ginebra Capitan —or what can be passed… no, make that pissed off as “Green-tinted ‘60s Mine” which is called Mr. Big



(Ilagay ang kanang kamay sa dibdib… oops, akala ko kasi sa dibdib nitong katabing 40-24-36 na dilag… eh, bakit nakadakot ‘yang kamay mo sa harapan ko, you myopicpic beauty… Game knb? Tayo nang kuman… heh, bastos talaga kayo, mga hin… Preparan… Apunten… Fuego!)


Bayang inutang. ‘Di pa nababayaran. Bakit nangutang? Kinurakot lang.


Lupang hinarang, dayaan din sa counting. Sa “Hello Garci” ‘di ka mapipigil.


Sa dagat at bundok na kinalbo’t nilimas ng salot.


Nanood ang bobo sa Channel Two, sa Siete at Singko.


Ang kislap nang kislap mga flash bulbs—tinakpan ng Sunblock.


Stars daw at alalay sa kamera’y nagpapakamatay.


Sumpa ng araw—El Niño phenomenon! May climate change sa mundo ngayon…


Kung ang ligaya ay laging paaapi… ang mamatay ay kayo na lang!


Kung naikakahol ng Pambansang Kamao—ba’t walang Pambansang Kuko o Pambansang Mariang Palad?—ang mga karumal-dumal na tabas ng ahit ng isang Barberya ni Lito Anokamo sa Fairview, tiyak na kakayanin niyang ialulong ang Pambansang Awit… tipid pa sa pasahe sa eroplano sa aatasang kumanta.


Such a fight prelude can be construed as a novelty… no, I wouldn’t dare endorsing the late scenarist-auteur-pianist par excellence Ading Fernando to do the honors.


Pero kung gusto talagang gumastos lang at kailangan ng matinong rendisyon, maraming mahahagilap na marching band sa Malabon at Nueva Ecija… para sambarangay ang tutugtog, wala nang kanta, sa piyesa… walang magkakalat, at marami pa ang magiging masaya dahil may pagkakataon pa ang iba na mag-TNT.


T-teka muna… bawat henerasyon ay may gagawing pambabalbal sa pambansang awit. Nauna ko ngang natutunan ang mga balbal na titik nito sa aking kamusmusan noong dekada 1960… wala akong maulinig na anumang pagtatangka ng mga musmos sa kasalukuyang henerasyon na maglapat ng tagni-tagni't pinagtugma-tugmang taludtod…


And that’s so piteous a stab at musical non-creativity.


Please excuse me… got to listen to the Beatles’ “Yellow Submarine”— their counterpoint theme to “God Save the Queen.”

Comments

Popular posts from this blog

ALAMAT NG TAHONG

SAKBIBI ng agam-agam sa kalagayan ng butihing kabiyak-- at kabiyakan, opo-- na nakaratay sa karamdaman, ang pumalaot na mangingisda ay napagawi sa paanan ng dambuhalang Waczim-- isang bathala na nagkakaloob sa sinuman anumang ibulwak ng bibig mula sa bukal ng dibdib. Pangangailangan sa salapi na pambili ng gamot ng kapilas-pusong maysakit ang nakasaklot sa puso ng matandang mangingisda. 'Di kaginsa-ginsa'y bumundol ang kanyang bangka sa paanan ng Waczim. Kagy at umigkas ang katagang kimkim noon sa kanyang dibdib: "Salapi!" Bumuhos ng salapi-- mga butil at gilit ng ginto-- mula papawirin. At halos umapaw sa ginto ang bangka ng nagulantang na mangingisda, walang pagsidlan ang galak, at walang humpay ang pasasalamat sa mga bathala. Nanumbalik ang kalusugan ng kabiyak ng mangingisda. At lumago ang kabuhayan, naging mariwasa ang magkapilas-puso na dating maralita. Nilasing ng kanyang mga dating kalapit-bahay ang mangingisda-- na hindi ikina...

Kuntaw

I T was more than an implement—tough as metal, soft as petal—wielded like lightning to repulse conquerors. Invading Mactan in 1521, Ferdinand Magellan and his men must have thought that their fabled Toledo steel swords would be more than a match more the island’s native defenders—they were dead wrong. The Spaniards never knew what hit them. In the 1900s, American occupation forces in Mindanao particularly in the Sulu islands found themselves under constant harassment from what they called “crazy hermits” or juramentados . The native fighters would fast for days, go through special religious rites, then go forth to storm American garrisons. Even as the .445 caliber pistol was plied out in 1911 to stop seemingly unstoppable fighters, the Americans still never knew what hit them. Looking back with pride at such points in history when their fighting mettle was unleashed in battle, Filipino Muslims, especially the Tausugs of Sulu will, with a little nudge and tug at their patriotic sentimen...

LARAWANG KAPILAS-PUSO (Dulang Kyogen sa Pag-ibig at mga Musmos)

Mga Tauhan: Gombei, ang maghahabi Mariko, ang mananahi-mananandata, kabiyak ni Gombei Daimyo, ang panginoon ng kastilyo Mga Kanayon ni Gombei – pintor, panadero, magbubukid, tindera, atbp. Tatlong Paslit Tatlong Alalay ng Daimyo Dalawang Korombo bilang mga Diwata/Apsara sa Hangin Ilang Kataga sa Pagtatanghal at Tanghalan: Halaw sa isang kuwentong katutubo mula Japan ang akda. Isinalin sa anyong kyogen – dulang katatawanan, mula rin sa naturang bansa. Inangkin sa puso at binigyan ng mga sangkap na Pilipino. Karaniwang sangkap sa kyogen ang kunwa’y di-nakikitang korombo, nakasuot ng itim at madalas na tagapag-abot ng mga kagamitan sa mga tauhang nasa tanghalan. Sa dulang ito, sagisag sa ihip ng hangin at pihit ng kapalaran ang dalawang korombo. Liban sa istruktura na anyong balkonahe sa kanan ng tanghalan at mala-balangkas ng dampa sa kaliwang panig, sayad sa lupa at hitik sa posibilidad ang pagiging payak sa kabuuan ng tanghalan. Sa ganitong kapayakan nakaka...